Σ’αγαπώ μωρό μου γλυκό

Πως πέρασε ένας ολάκερος χρόνος για να ξαναβρεθώ εδώ! Απίστευτο κι όμως αληθινό. Η ζουζουνίτα αυτή τη στιγμή μπουσουλά στα πόδια μου και χρόνο πολύ δεν έχω (που χρόνος με μωράκι έτσι κι αλλιώς) αλλά μπήκα να ρίξω μια ματιά κι είδα ότι το μπλογκ ερήμωσε, έπιασε αράχνες και έμεινε μόνο.

Ο χρόνος που λέτε όταν κάνεις παιδί πετά και έτσι έγινε και στη περίπτωση μου. Συνέβηκαν πολλά αυτή τη χρονιά, πολλά θετικά δυστυχώς και ένα μεγάλο αρνητικότατο (αν έχω κάποια στιγμή χρόνο θα αναφερθώ) αλλά όπως λένε η ζωή συνεχίζεται και μαζεύουμε εμπειρίες.

Αυτό που με γεμίζει χαρά καθημερινά πάντως είναι να περνώ χρόνο με τη ζουζουνίτα μου και να τη γεμίζω φιλάκια πολλά και γλυκά συνέχεια. Ό,τι κι αν σου πουν δεν μπορείς ποτέ να ξέρεις πόση πολλή αγάπη μπορείς να αισθανθείς στη ζωή σου μέχρι να γίνεις μαμά. Αγάπη δυνατή, ανιδιοτελή και ατέλειωτη. Δεν είναι κλισέ είναι το πως νιώθω για το μωράκι μου.

Όπου να’ναι πάμε βολτίτσα έτσι κλείνω εδώ και θα τα λέμε ελπίζω πιο συχνά από μια φορά το χρόνο🙂

Η χαζομαμά και η ζουζουνίτα

Απ’τον καιρό που’χω να μπω εδωμέσα έχει αλλάξει και το wordpress!🙂

Τι κάνετε φιλενάδες και φιλενάδοι μου; Όλα καλά;

Εμείς μια χαρά δόξα σοι ο Θεός. Read the rest of this entry

Καλή Χρονιά!

Χάθηκα λιγουλάκι το ξέρω, αλλά δεν έχω πια καμιά όρεξη να κάθομαι μπρος απ’τον υπολογιστή διπλωμένη. Δεν βολεύομαι που δε βολεύομαι το βράδυ και ως εκ τούτου δεν κοιμάμαι παρά για 2 ώρες συνεχόμενες – δεν έχω όρεξη να πιέζομαι και τη μέρα. Ο ύπνος με νεογέννητο δεν ξέρω πως θα είναι αλλά αυτή τη στιγμή είναι βάσανο, ξυπνώ τόσες πολλές φορές κάθε βράδυ που ουσιαστικά κοιμάμαι σαν τις γάτες και νιώθω αφάνταστη χαρά στο πρώτο χάραμα γιατί μπορώ επιτέλους να εγκαταλείψω το χώρο των νυχτερινών μαχών και να σηκωθώ. Κι είμαι άτομο που λατρεύει κανονικά τον ύπνο..! Read the rest of this entry

Ποδαράκια και χεράκια

Σήμερα ξύπνησα γελώντας γιατί η μικρούλα μου είχε γυρίσει με τέτοιο τρόπο στην κοιλιά μου που το ποδαράκι ή το χεράκι της προεξύχε στον ομφαλό μου. Το έπιασα κι εγώ και το ζούληξα παιχνιδιάρικα κι αμέσως με κλώτσησε😀

Εμ τι, σου λέει ‘άσε ρε μάνα το πόδι που είναι μακρύ και δε χωρά στην κοιλιά σου, άσε να δω που θα το βολέψω’😆

Read the rest of this entry

Θηλασμός

Ακούμε με τη μικρή παιδικά τραγουδάκια παλιά και νέα🙂

Χθες που τα βρήκα στο youtube είχε ενθουσιαστεί και κλωτσούσε όλο χαρά. Μου φαίνεται πολύ ωραίο που ήδη επικοινωνούμε με τόσους τρόπους. Ένα βράδυ είχα ξαπλώσει και όπως συνηθίζω αγκάλιασα την κοιλιά μου χαμηλά εκεί που’ναι το κεφαλάκι της και κινήθηκε με τέτοιο τρόπο που ένιωσα λες κι έπιασα το ποδαράκι της!!😀

Οποτε βάλει το χέρι του ο άντρας μου να την αισθανθεί σταματά να κινείτα… ή δεν έχει την υπομονή να την περιμένει να ξανακλωτσήσει. Είναι πάντως μέρες που δεν κάθεται ήσυχη καθόλου κι άλλες που είναι πιο ήσυχη.

Ο γιατρός μου απ’την προηγούμενη βδομάδα πήγε 15μερο ταξίδι και δεν το κρύβω ότι είμαι κάπως αγχωμένη μέχρι να γυρίσει. Read the rest of this entry

ατσιουυυυυυυυυυυυυυ!

Έχω τουλάχιστον 2 χρόνια να κρυολογήσω και τώρα με την εγκυμοσύνη πρόσεχα πολύ η καψερή… Μέχρι που πήγα τη Δευτέρα να κάνω αναλύσεις. Στο εργαστήριο αυτή που με εξυπηρέτησε μου φάνηκε κάπως κρυωμένη η φωνή της μόνο, δεν είχε άλλα συμπτώματα. Όταν πήγα να πληρώσω το’χα ξεχάσει εντελώς δυστυχώς και δεν πρόσεξα να βάλω απολυμαντικό χεριών που έχω πάντα μαζί μου.

Aποτέλεσμα; Μέχρι το μεσημέρι της Δευτέρας άρχισε το κάψιμο στο λαιμό. Επειδή είχα κοιμηθεί λιγάκι και το στόμα μου ήταν ανοιχτό είχα μια μικρή ελπίδα μπας και ο λόγος ήταν αυτός.. Αμ δε! Μέχρι το βράδυ έκαιγε όλος ο λαιμός. Την επόμενη άρχισε η καταρροή, το μπούκωμα, και το χειρότερο ο βήχας. Δε θέλω με τίποτα να βήχω για να μην επηρεάζω το μωρό που με ακούει, αλλά το καταπιέζω όσο μπορώ. Δεν τα καταφέρνω συνέχεια… Άσε που’χω και φλέγματα😦

Read the rest of this entry

Δάκρυα και όνειρα

Αυτές τις μέρες πρόσεξα ότι έγινα ακόμα πιο ευσυγκίνητη απ’ότι ήμουν πριν.. κι ήμουν και πριν πολύ! Χθες έβλεπα μια ταινία, εξαιρετική και στο τέλος όχι απλά με έπιασαν τα ζουμιά, αλλά τα δάρκυα με λυγμούς και δεν μπορούσα να σταματήσω με τίποτα. Με είδε ο άντρας μου και τρόμαξε. Με ξέρει βέβαια ότι κλαίω με το παραμικρό αλλά, για μια ταινία τόσο δάκρυ..

Σήμερα πήγαμε εκκλησία το πρωί και δεν είχα νιώσει τη μικρή να κλωτσά καθόλου. Μου μπήκε στο μυαλό η ιδέα ότι κάτι της έκανα γιατί είχα ξαπλώσει μπρούμυτα (που είναι κανονικά η στάση που κοιμάμαι όταν δεν είμαι έγκυος) και ξύπνησα με πόνο στην κοιλιά. Έκλαιγα ασταμάτητα σχεδόν σε όλη τη λειτουργία. Ευτυχώς στο τέλος μου πέρασε και όταν ήρθαμε σπίτι με κλώτσησε αρκετές φορές το μωράκι κι ησυχάσα. Read the rest of this entry

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.