Όταν κλείνεις τα μάτια πέφτεις..

Τι να κάνεις όταν νομίζεις ότι κάτι πάει να συμβεί και δεν μπορείς ούτε να το αντιμετωπίσεις ούτε να το σταματήσεις; Πως τα λόγια να χρησιμοποιήσεις για να προστατευτείς; Πόσα κάστρα να κτίσεις και μέσα τους να κρυφτείς, να οχυρωθείς, να ταμπουρωθείς πίσω τους. Πώς να μη νιώθεις τα σημάδια; Πώς να μην τα βλέπεις;

Μήπως όταν χαθεί η εμπιστοσύνη σε μια σχέση πρέπει αυτή να σταματά; Να μην προχωράει άλλο; Μήπως δεν έχει νόημα να παιδεύεις και να παιδεύεσαι μετά απ’αυτή τη μικρή αλλά τόσο μα τόσο σημαντική απώλεια;

Δεν ξέρω ειλικρινά δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι δε θέλω να βρεθώ σε ιστορίες και καταστάσεις που βρέθηκα άθελα μου μπλεγμένη πριν κάποια χρόνια. Αν και δεν ξέρω αν έχω όντως ξεμπλέξει ή αν «απλά» έχωσα τα πάντα κάτω από ένα χαλάκι νομίζοντας ότι αν τα αγνοούσα θα έφευγαν, θα εξαφανίζονταν, δε θα με απειλούσαν.

Έλεγα στον εαυτό μου ότι όλα έχουν ξεπεραστεί. Ότι μπόρα ήταν και πέρασε. Είναι όμως έτσι ή ήταν ιστορίες που τάιζα στον εαυτό μου με τη βία ελπίζοντας πέρα από κάθε ελπίδα να είναι αληθινές;

Κι έπειτα όταν ο άλλος θολώνει τα νερά; Όταν σε κάνει να αμφισβητείς όλα όσα βλέπεις, ακούς, νιώθεις; Τότε ποιον να πιστέψεις; Ποιον να εμπιστευτείς πέρα απ’τον ίδιο σου τον εαυτό;

Έπειτα έχω μάθει με τον δύσκολο τρόπο ότι η λογική ξεγελιέται, το συναίσθημα όχι. Κι όσες φορές μου έχει πει κάτι, κάθε φορά ήταν αληθινό, κάθε φορά είχε δίκιο. Κι όταν δεν το άκουσα κάθε φορά έφαγα τα μούτρα μου. Ακόμα κι όταν σφύριζα δήθεν αδιάφορα στον πόνο εκείνος υπήρχε και μου έδειχνε την αλήθεια.

About amelinia

blogger, animal-lover, avid reader,webaholic, giggler, cyclothymic https://amelinia.wordpress.com

Posted on 22/06/2010, in Feelings, Κατάθλιψη, Προβληματισμοί and tagged , . Bookmark the permalink. 4 σχόλια.

  1. Nα πιστέψεις και να εμπιστευθείς τον εαυτό σου και το συναίσθημα σου .
    Είναι οι μόνοι απόλυτα «ειλικρινείς» φίλοι που έχεις .
    Σου εύχομαι … «με τον λιγότερο δυνατό … πόνο» γλυκειά μου .
    Την αγάπη μου .

  2. Μόνο τον εαυτό σου μπορείς να εμπιστευθείς.
    Είναι και ο μόνος που σε αγαπάει εντελώς ανιδιοτελώς!
    Ακόμα και η μάνα που σε γέννησε, κάτι θέλει από σένα.
    Σου εύχομαι να βρεις τη δύναμη να τον ακούσεις.
    Για μένα πολλές φορές είναι πολύ δύσκολο αυτό, αφού υπάρχουν πολλά και διαπλεκόμενων συμφερόντων «παράσιτα» γύρω μου.
    Βάλε… ωτοασπίδες.
    Βοηθάει.

    Φιλιά Amelinia μου!

    • Λιλιθ μου έχεις δίκιο.. ωτοασπίδες θα βάλω και θα πορευτώ ανάλογα😉
      Φιλιά Lilithούλα μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: