Mama

Μάνα, μαμά, μανούλα, mummy, maman κ.ο.κ. μια λέξη σχεδόν διεθνής και πανανθρώπινη γιατί τη λένε όλοι οι άνθρωποι σ’όλο το κόσμο από παιδιά. Συνήθως είναι η πρώτη λέξη που μαθαίνει ο καθένας μας. Με τη μάνα υπάρχει πάντα ένα διαφορετικό δέσιμο απ’ όλους τους άλλους ανθρώπους γιατί είναι εκείνη που σ’έχει φέρει στον κόσμο. Θες την αποδοχή της, την άνευ όρων αγάπη της.

Τι γίνεται όμως όταν αυτή η γυναίκα δίνει την αγάπη και την αποδοχή της κάτω από ορισμένους όρους και προϋποθέσεις; Κάτι σαν δάνειο τράπεζας με άλλα λόγια..

Η δική μου μάνα κάπως έτσι συμπεριφέρεται κι σχέση μαζί της είναι επώδυνη και τοξική.

Αλλά ας πάρω την ιστορία απ’την αρχή.
Η μάνα μου παντρεύτηκε αργά για την εποχή της, στα 35 της με ένα άντρα 8 χρόνια πιο μικρό της που της είχε προξενέψει μια γνωστή της. Αμέσως έμεινε έγκυος κι απέκτησε πρώτα εμένα και μετά την αδελφή μου. Κάθε φορά περίμενε διακαώς να κάνει το γιο, αλλά δεν τα κατάφερε.

Σε όλα τα θέματα είχε πάντα τον πρώτο λόγο και έπερνε σχεδόν όλες τις αποφάσεις για το κάθε τι. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι εγώ η αδελφή μου κι ο μπαμπάς μου τη φωνάζουμε πίσω απ’την πλάτη της (και καμιά φορά και μπροστά) ‘Στρατηγό‘. Έτσι μας έχει συνηθίσει, να δίνει διαταγές και να περιμένει να τις εκτελέσουμε. Αν αυτή η τακτική δεν πετύχαινε τότε έμπαιναν σε εφαρμογή τα ‘μεγάλα μέσα’: αρρώσταινε υποτίθεται, ξάπλωνε στο κρεβάτι και δεν γινόταν καλά παρα μόνο όταν γινόταν το δικό της.

Πάντα πίστευε ότι η δική της άποψη είναι η σωστή, όλες οι άλλες είναι απλά ενοχλήσεις ή αηδίες. Αν δεν έκανες αυτό ακριβώς που ήθελε σε απέρριπτε, σε μείωνε λεκτικά και πρακτικά ή σε κτυπούσε. Ίσως να έπαιξε και ρόλο που ήμουν το πρώτο παιδί και έμοιαζα στην πεθερά της που μισούσε, έχω και το όνομα της γιαγιάς, πάντως ποτέ δεν με συμπάθησε ή με αγάπησε όσο αγαπούσε και αποδεχόταν την αδελφή μου. Στα αθώα παιδικά μας παιχνίδια ήταν ο κριτής και δικαστής και κάθε φορά ήμουν εγώ ο κατηγορούμενος γιατί η αδελφή μου ήταν ‘μωρό’ και άρα ό,τι κι αν γινόταν έφταιγα ασυζητητί εγώ.

Το δυνατό της ένστικτο και τη διαίσθηση της τα χρησιμοποιούσε για να ξέρει τα πάντα γύρω απ’τα παιδιά της και συνήθως ό,τι ήξερε το χρησιμοποιούσε όπως τη βόλευε σε καβγάδες. Το μόνιμο παράπονο της ήταν ότι δεν την εμπιστευόμασταν εγώ κι η αδελφή μου, αλλά πως θα μπορούσαμε να της πούμε οτιδήποτε όταν ξέραμε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι τα μυστικά μας θα γινόνταν όπλα στη φαρέτρα της εναντίον μας αν το έκρινε αναγκαίο;

Με τον μπαμπά μου πάντα τσακωνόταν γιατί δεν ήθελε τη πεθερά της κοντά της. Με τον τρόπο της προσπάθησε άπειρες φορές να τον κάνει να διαλέξει μεταξύ τους. Ήταν μια μάχη που πάντα έχανε και που ακόμα πολεμά έστω κι αν η γιαγιά πέθανε εδώ και χρόνια. Στη μάχη εναντίον της γιαγιάς δεν ήταν λίγες οι φορές που μας χρησιμοποίησε. Θυμάμαι έντονα τον εαυτό μου σαν μικρό κοριτσάκι να νιώθω άσχημα που η μαμά μου ήταν ‘άρρωστη’ και να μην μπορώ να επισκεφτώ τη γιαγιά μου γιατί δεν με άφηνε. Αν δε, τολμούσα και να την επισκεφτώ πλήρωνα κάθε φορά το λάθος μου, αφού μου έδειχνε ψυχρή συμπεριφορά και απόρριψη για να με ‘συνετίσει’. Ακόμα κι όταν φαινόταν να αναγνώριζε ότι έκανε λάθος ποτέ και για κανένα λόγο δεν έριξε λίγο τον εγωισμό της, ποτέ δεν άκουσα να λέει ένα συγνώμη.

Η παιδική μου ηλικία ήταν ένα μαρτύριο. Πολλές φορές με έδερνε ή έβαζε τον μπαμπά μου να με δείρει. Αν δεν με κτυπούσε με μείωνε λεκτικά και έκανε την όποια αυτοεκτίμηση είχα καταφέρει να μαζέψω κουρέλι. Ασφάλεια δεν θυμάμαι να ένιωθα ποτέ. Πάντα είχα άγχος κι ένα σωρό ανασφάλειες μέσα μου. Λίγες καλές στιγμές έχω να θυμάμαι. Όνειρο μου από πολύ μικρή ηλικία ήταν να φύγω μακριά. Όταν είχα πάει να σπουδάσω ήταν η πρώτη φορά που ανέπνευσα πραγματικά ελεύθερα. Με πονά ακόμα αυτή η σχέση γιατί αντί για καταπληκτική όπως είχαν κι έχουν πολλές φίλες με τις μαμάδες τους, εγώ είχα μια ζωή ένα συνεχή κι ανηλεή πόλεμο.

Όσοι δεν τη γνωρίζουν κι ακούσουν ή διαβάσουν αυτά που λέω πολλές φορές με θεωρούν υπερβολική και μου υπενθυμίζουν πως ‘μάνα είναι μόνο μία’. Όμως όσοι τη μάθουν με τον καιρό κατανοούν σε μεγάλο βαθμό τη τράβηξα και τραβώ μαζί της και σταματούν να πέρνουν το μέρος της. Πάντα μας έλεγε ‘τα εν οίκω μη εν δήμω’ αλλά αυτό ίσχυε για τα δικά της θέματα. Όλα όσα κάναμε εμείς τα έλεγε παντού για να μας κάνει να νιώσουμε άσχημα, μειονεκτικά. Άπειρες φορές με έκανε ρεζίλι μπροστά σε άλλους, γιατί δεν είχα τη συμπεριφορά που θεωρούσε σωστή.

Ίσως να έφταιγε για τον τρόπο της η σχέση της με τη μάνα της, που μόνο καλή δεν ήταν. Γιατί κι εκείνη είχε μια τοξική σχέση με τη δική της μάνα και σκοτώνονταν με άγριους καβγάδες για πάρα πολλά χρόνια, ακόμα και μετά που εμείς είχαμε μεγαλώσει. Άρα οκ δέχομαι δεν είχε πρότυπο καλής σχέσης για να ξέρει πως να συμπεριφερθεί. Ήταν ανάγκη να γίνει μάνα όμως;

Όλα αυτά που γράφω το ξέρω είναι σκληρά και με πληγώνει που αναγκάζομαι να είμαι ακόμα έτσι απέναντι της. Θα ήθελα έστω και τώρα να είχαμε μια ήρεμη σχέση. Θα ήθελα να με αγαπά χωρίς όρους και όρια. Όμως δεν περνά μόνο απ’το δικό μου χέρι.

Στα 70+ που είναι τώρα δεν περιμένω να αλλάξει ή να δει έστω τα λάθη της. Η φάση που θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβεί πέρασε και προσπέρασε χωρίς να πετύχει την όποια αυτογνωσία ή συνειδητοποίηση. Το ξέρω καλά γιατί είμαι πια ενήλικας με δική μου οικογένεια κι όμως εξακολουθεί ακόμα να κάνει τα δικά της και να με στεναχωρεί. Ξέρω πως ίσως φταίω κι εγώ που της δίνω σημασία, όμως είτε μ’αρέσει είτε όχι μάνα μου είναι είναι δύσκολο να την αγνοήσω παντελώς, συνέχεια.

Αυτό που κάνω τώρα είναι να μην έχω σχέσεις μαζί της. Μένουμε κοντά όμως απ’τα Χριστούγεννα την έχω δει μια φορά τυχαία. Μιλάμε που και που στο τηλέφωνο, αλλά κι εκεί συνήθως μου λέει πως να ζήσω τη ζωή μου και τη να κάνω γιατί πιστεύει ότι τίποτα δεν κάνω σωστά. Όταν την είδα τις προάλλες της ευχήθηκα ‘χρόνια πολλά’ κι η απάντηση της; ‘Μμμ τώρα θυμήθηκες να μου ευχηθείς;’ Ούτε ένα χαμόγελο, ούτε ένα φιλί, ούτε τίποτα.

Έτσι στη φράση ‘μάνα είναι μόνο μια’ εγώ απαντώ ΕΥΤΥΧΩΣ! Γιατί δεύτερη τέτοια σχέση στη ζωή μου δεν θα άντεχα με τίποτα!

About amelinia

blogger, animal-lover, avid reader,webaholic, giggler, cyclothymic https://amelinia.wordpress.com

Posted on 18/01/2011, in Feelings, Κατάθλιψη, Προβληματισμοί and tagged , . Bookmark the permalink. 6 σχόλια.

  1. Πολύ θλιβερά όλα αυτά που γράφεις . Ακόμα και υπερβολική να είσαι , η άσχημη αλήθεια , πάλι φαίνεται κάτω από αυτά .
    Το γεγονός όμως ότι τα καταθέτεις δημόσια και μάλιστα με την δέουσα ευπρέπεια , σημαίνει πως μπορείς να χρησιμοποιήσεις όλη αυτή την «ασχήμια» προς όφελος σου . Γιατί το να καταθέτεις δημόσια και χωρίς την διάθεση γκρίνιας κάτι τέτοιο , ξέρε ότι θα σου κάνει καλό . Είναι κάτι σαν … ψυχανάλυση . Επέτρεψέ μου μόνο μία συμβουλή :
    Προσπάθησε στη ζωή σου , να μην κάνεις τα ίδια … Γιατί άθελα σου και υποσυνείδητα , μπορεί κάποτε κάπως παρόμοια να συμπεριφερθείς . Και … αν κάποτε κάνεις κάποιο παρόμοιο λάθος , (γιατί άνθρωποι είμαστε και είμαστε αδύναμοι), μην ρίξεις την ευθύνη στο παρελθόν σου (φταίει η μάνα μου , που φέρομαι έτσι). Να είσαι πάντα υπόλογος στον εαυτό σου και αναγνωρίζοντας τα σφάλματα σου , να προσπαθείς να μην τα επαναλαμβάνεις .
    —————————–
    Σφίχτηκε η ψυχή μου σήμερα …
    Φιλάκια .

    • Σίλια μου σ’ευχαριστώ.
      Γι’αυτό το καταθέτω εδώ τους πόνους μου, για να καθαρίσω όσο γίνεται απ’αυτούς.
      Με βοήθησε αφάνταστα που τα έγραψα και που τα διαβάσατε και μπήκατε στον κόπο να μου απαντήσετε.
      Πίστεψε με προσπαθώ να μην κάνω τα ίδια, αλλά οπως επισημαίνεις είναι δύσκολο. Κάποτε τα καταφέρνω κάποτε όχι. Αλλά το παλεύω συνεχώς.
      Είναι λάθος να τα ρίχνω στο παρελθόν έχεις δίκιο. Είμαι ενήλικας και πρέπει να αναλαμβάνω το βάρος των λαθών και των σωστών μου🙂
      Να’σαι πάντα καλά!

  2. Πωπω, μου θύμησε χαρακτήρα απο ταινία..😦 Πόσο κρίμα, στενοχωρήθηκα😦
    Δεν σε θεωρώ υπερβολική, μόνο εσύ ξέρεις ακριβώς το τι έχεις περάσει και πόσο αυτό σε επηρέασε. Το καλό είναι οτι έχεις πλήρη επίγνωση, κι συμφωνώ απόλυτα με ότι είπε η Silia, προσπάθησε να μην επαναλάβεις λάθη της και να μην το/την χρησιμοποιήσεις σαν άλλοθι..

    • Χαρακτήρα από ταινία; Δηλαδή;

      Μη στεναχωριέσαι όλα μες τη ζωή είναι. Και σίγουρα άλλοι κι άλλες πέρασαν ή περνούν χειρότερα.

      Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

  3. Ανατρίχιασα διαβάζοντας το κείμενό σου, γιατί ξέρω περίπτωση φίλου που η μητέρα του είναι ίδια ΑΚΡΙΒΩΣ! Μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια που περιγράφεις.
    Έχεις απόλυτο δίκιο.
    Αυτές οι γυναίκες δεν έπρεπε να γίνονται μάνες.
    Και να είσαι σίγουρη ότι το μόνο που τις σπρώχνει στο να γίνουν μάνες, είναι το ότι δεν θέλουν να λέει ο ‘κόσμος’ ότι έμειναν ανύπαντρες και ότι δεν κάνουν παιδιά. Από εγωισμό και μόνο.
    Έχω δει και μερικές άλλες ίδιες (ή παρόμοιες) περιπτώσεις και πραγματικά είναι απίστευτο το πόσο πόνο προκαλούν στα παιδιά τους αυτού του είδους οι «μάνες».

    «Έτσι στη φράση ‘μάνα είναι μόνο μια’ εγώ απαντώ ΕΥΤΥΧΩΣ!»

    Τα είπες όλα!
    Τα ένιωσες όλα.
    Λυπάμαι πραγματικά…
    Γι’ αυτήν και για τις όμοιές της.
    Από τη μία εύχομαι να καταλάβουν κάποια μέρα το λάθος τους, αλλά από την άλλη φοβάμαι ότι αν γίνει αυτό και καταλάβουν τι έκαναν, θα πηδήξουν από τον γκρεμό.
    Δεν συμφωνώ ότι υπάρχει περίπτωση να κάνεις τα ίδια.
    Δεν θα έγραφες αυτό το κείμενο αν υπήρχε.
    Αν είχες παιδί, θα ήσουν ακριβώς το αντίθετο!
    Να μην έχεις καμία αμφιβολία γι’ αυτό.
    ΚΑΜΙΑ!

    • Πέρασαν κι άλλοι παρόμοια με μένα ε; Αυτό είναι παρηγορητικό κατά κάποιο τρόπο γιατί σημαίνει ότι δεν είσαι μόνη, ότι κάποιοι εκεί έξω μπορούν να σε καταλάβουν.

      Μπας και ξέρεις τη μάνα μου; Γιατί όντως ο βασικός λόγος που παντρεύτηκε αυτός ήταν. Άλλωστε το’χει πει στο παρελθόν εμμέσως.

      Μη λυπάσαι Λιλιθάκι. Στο χέρι μου είναι να μην επαναλάβω τα δικά της λάθη. Όπως ίσως να θυμάσαι το’χω ήδη πει, παιδιά δε θέλω να κάνω μόνο και μόνο για να μην μείνω μόνη, ή για έχω κάποιον να με γηροκομήσει, ή γιατί κάνουν όλοι κτλ.
      Το λάθος τους δεν το κατανοούν γιατί μάλλον θα τις τρελλάνει όπως λες κι εσύ. Αν το κατανοούν άλλωστε θα’ναι χειρότερο!
      Λες να’μουν διαφορετική; Σίγουρα αυτό θα προσπαθούσα μέρα-νύχτα!
      Φιλιά και σ’ευχαριστώ!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: