Γεννητούρια

Γέννησε η Αμαλία που λέγαμε παλιά (τελικά η ιστορία της έχει γίνει σήριαλ σ’αυτό το μπλογκ🙂 ) κι έκανε κοριτσάκι. Πήγα να τη δω δυο βδομάδες μετά που γέννησε γιατί πριν ήμουν ψιλοκρυωμένη κι εγώ κι ο άντρας μου κανονικά κρυωμένος και δεν ήθελα να κινδέψει να κολλήσει το νεογέννητο.

Δυστυχώς ήταν κι ο κοντόφρικτος σύζυγος της εκεί, έστω κι αν έφυγε μετά. Ήρθε στο καθιστικό όλο χαμόγελα, αλλά εγώ ήμουν αρκετά ψυχρή, ούτε το χέρι δεν έσκυψα να του κουνήσω. Δεν μπορώ να προσποιούμαι και πολύ, όταν κάποιο δεν τον συμπαθώ το ξέρει είτε άμεσα είτε έμμεσα. Το φωνάζω με τις πράξεις μου αν όχι με τα λόγια.

Όπως και να’χει έφυγε αυτός και μείναμε οι δύο μας. Μου’πε τα της γέννας και σε μια φάση λίγο πριν φύγω όταν με έπερνε στο υπνοδωμάτιο να δω το μωράκι μου κάνει ‘Ποιος να το’λεγε μέσα σ’ένα χρόνο να είμαι παντρεμένη με παιδί.’ Το’πε μ’ένα τρόπο σαν να μην το πίστευε ούτε η ίδια. Δεν ήξερα τι να πω που να μην είναι κακία ή πικρή αλήθεια γι’αυτό σώπασα.

Στην εξώπορτα την ώρα που έφευγα μου εξομολογήθηκε ότι από τότε που παντρεύτηκε όλο τσακώνεται με τη μάνα της, αντί να της δώσει λίγη χαρά που τη βλέπει παντρεμένη. Λες και παντρεύτηκε για να χαρεί η μάνα της!

Αυτές τις δυο κουβέντες κράτησα απ’την επίσκεψη. Η τελευταία ειδικά δείχνει ότι παντρεύτηκε σε μεγάλο ποσοστό για να ικανοποιήσει τη μάνα της που ήθελε να την δει παντρεμένη για να ‘ξενοιάσει’ όπως έλεγε. Όλο προξενιά της έκανε λες και ζούμε στο μεσαίωνα, ή σε άλλες εποχές. Λες και ο γάμος είναι το τέλος, ο σκοπός και όταν πάντρευε και την πρώτη της κόρη (τη δεύτερη και μικρότερη την πάντρεψε όταν ήταν μόνο 20 γιατί έμεινε έγκυος..) θα έφευγαν όλες οι έγνοιες. Κι όλα αυτά ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η ίδια η μάνα της παντρεύτηκε πολύ μικρή, ποτέ δεν ταίριαξε με τον άντρα της και μόλις παντρεύτηκε η μικρή κόρη σηκώθηκε κι έφυγε αυτός και μετά από λίγο χώρισαν.

Α και τώρα που θυμήθηκα μου είπε ότι όλο τσακώνεται και με τον κοντοφρικτό. ‘Μην ανησυχείς, της είπα, συμβαίνουν αυτά όταν έχεις μικρό παιδί κι είσαι συνέχεια κουρασμένη.’ Άφησα έξω τα άλλα που σκεφτόμουν ότι δεν πρόλαβαν να βάλουν θεμέλια στη σχέση, δεν πρόλαβαν να ζήσουν τίποτα μαζί κι έκαναν τα πάντα εξαιρετικά βιαστικά.

Άσε που αυτός δεν μπορεί με τίποτα να μένει στην πόλη μας και θέλει να μετακομίσουν στη δική του για να’ναι κοντά στους γονείς του. Η Αμαλία έμενε στην πόλη του πριν γεννήσει και μου’πε ότι είναι τόσο δεμένος με την οικογένεια του που κάθε μέρα ερχόταν ο μπαμπάς του και τους έφερνε φαί που’χε φτιάξει ο ίδιος. Μια ευκαιρία να μαγειρέψει αυτή δεν είχε και τα φαγητά της δεν του άρεσαν του κοντόφρικτου γιατί έχει ιδιαίτερα γούστα στο φαί υποτίθεται. Τέτοιο μαμόθρεφτο στον ουρανό το έψαχνε στη γη το βρήκε! Kελεπούρι καλέ κελεπούρι😛

Άσε. Στεναχωρήθηκα αρκετά απ’αυτά που είδα κι άκουσα, αλλά λέω στον εαυτό μου ‘όπως έστρωσε θα κοιμηθεί’ κι έχω κάποιες ελπίδες μπας κι έχω λάθος και θα τα πάνε καλά παρόλες τις δυσοίνες προβλέψεις. Το εύχομαι γιατί θα’ναι άσχημο να καταλήξει με την πίκρα και την απογοήτευση που κουβαλά η μάνα της, η οποία μετά το διαζύγιο όταν ήταν 46χρ. μόνο, στράφηκε στην εκκλησία και έγινε σχεδόν θεούσα, σαν τη Λουκά με μακριά μαλλιά, ντύσιμο καλογριάς και αποκλειστική ανάγνωση θρησκευτικών βιβλιών.

About amelinia

blogger, animal-lover, avid reader,webaholic, giggler, cyclothymic https://amelinia.wordpress.com

Posted on 01/04/2011, in Αναμνήσεις, Προβληματισμοί, Συναισθήματα and tagged , , , . Bookmark the permalink. 2 σχόλια.

  1. Ήταν δυστυχισμένη και έσπρωξε και την κόρη της να γίνει δυστυχισμένη. Ίσως για να μην νιώθει ότι είναι η μόνη που απέτυχε. Τώρα, το πιο πιθανόν είναι να κάνει το ίδιο και η κόρη με το δικό της παιδί. Φρέσκο αίμα για ‘φάγωμα’! Μια φρέσκια ψυχή για να την καταβροχθίσουν.
    Θα μπορούσε η φίλη σου να αντισταθεί σ’ αυτό που της συνέβαινε. Θα μπορούσε να φύγει μακριά από τον επηρεασμό της δυστυχισμένης μάνας και να κάνει τη διαφορά. Τότε, το παιδί της δεν θα κινδύνευε. Αλλά ήταν αδύναμη. Ήταν πιο εύκολο να παραιτηθεί. Ή τουλάχιστον, έτσι νόμισε…
    Ούτε η πρώτη είναι και δυστυχώς δεν θα είναι ούτε η τελευταία.
    Μιλάνε για ανθρώπινα δικαιώματα…
    Πες με τρελλή, αλλά νομίζω ότι το να αφήνεις τον όχλο ελεύθερο να πολλαπλασιάζεται, είναι η μεγαλύτερη καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που μπορώ να φανταστώ.

    Φιλιά, Amelinia μου.

    • Μαλλον αυτό έγινε με τη μάνα της. Υποσυνείδητα φυσικά. Φρέσκο αίμα όπως λες κι εσύ, ανατριχιαστικό αλλά πιθανό. Ελπίζω να μην γίνει κάτι τέτοιο. Όσο μπορούν να βοηθήσουν οι ελπίδες σε τέτοιε περιπτώσεις..

      Θα μπορούσε να φύγει μακριά; Ίσως.. δεν το έκανε όμως και τώρα είναι αργά. Το πιο δύσκολο πιο είναι θα φανεί στην πορεία..
      Δεν είναι ουτε η πρώτη ουτε η τελευταία όπως λες Λιλιθ μου αλλά με απογοητευει κάθε φορά που ακούω τέτοιες περιπτώσεις κι ακόμα πιο πολύ όταν τις ζω κι όλας από πρώτο χέρι.

      Δεν σε λέω τρελλή, καθε άλλο. Έχεις απόλυτο δίκιο. Το θέμα είναι να πολλαπλασιαζόμαστε στο διενεκές ή να έχει η ζωή νόημα, ουσία και περιεχόμενο;

      Φιλιά Lilith μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: