Category Archives: Βαρεμάρα

Καλή Χρονιά!

Χάθηκα λιγουλάκι το ξέρω, αλλά δεν έχω πια καμιά όρεξη να κάθομαι μπρος απ’τον υπολογιστή διπλωμένη. Δεν βολεύομαι που δε βολεύομαι το βράδυ και ως εκ τούτου δεν κοιμάμαι παρά για 2 ώρες συνεχόμενες – δεν έχω όρεξη να πιέζομαι και τη μέρα. Ο ύπνος με νεογέννητο δεν ξέρω πως θα είναι αλλά αυτή τη στιγμή είναι βάσανο, ξυπνώ τόσες πολλές φορές κάθε βράδυ που ουσιαστικά κοιμάμαι σαν τις γάτες και νιώθω αφάνταστη χαρά στο πρώτο χάραμα γιατί μπορώ επιτέλους να εγκαταλείψω το χώρο των νυχτερινών μαχών και να σηκωθώ. Κι είμαι άτομο που λατρεύει κανονικά τον ύπνο..! Read the rest of this entry

Advertisements

Ραβδάκι μαγικό;

Τελικά όσο πιο λίγη σχέση έχω να κάνω με γιατρούς στο νοσοκομείο τόσο το καλύτερο. Φυσικά είναι αδύνατο να τους αποφεύγω (γιατί αν μπορούσα θα το έκανα!), αλλά όσο πιο λίγο τους βλέπω σε μια μέρα τόσο πιο καλά πάει η μέρα. Και δουλεύει κι αντιστρόφως ανάλογα, όσο πιο πολύ τους βλέπω τόσο πιο στραβά πάει.

Read the rest of this entry

Σάββατο

Είναι Σάββατο απόγευμα και μερικές φορές τα Σάββατα τα αισθάνομαι σαν τις πιο μελαγχολικές μέρες τις εβδομάδας. Έχω περάσει μια ολόκληρη βδομάδα να τα περιμένω κι όταν έρθουν απλά δεν προσφέρουν τίποτα που ν’αξίζει αυτή την αναμονή.

Τις Κυριακές έμαθα να τις αντιμετωπίζω με ένα τρόπο: τις αγνοώ, προσποιούμαι πως είναι μια οποιαδήποτε άλλη μέρα και λειτουργεί. Έπαψαν να μ’ενοχλούν.

Τα Σάββατα όμως, όταν δεν έχω κάτι προγραμματισμένο, όταν τα λεφτά είναι λίγα για ψώνια, ή όταν απλά η διάθεση δεν υπάρχει για γύρες κι άσκοπές αγορές. Τα Σάββατα γίνονται μαρτύριο, μαύρη σιδερένια μπάλα που σέρνω στο πόδι. Και μη νομίζεις – την επόμενη βδομάδα πάλι το Σάββατο θα περιμένω να’ρθει.

υγ. φυσικά μουρμουρώ τώρα αλλά το βράδυ θα βγω… αν κι αυτό το βαριέμαι! δεν έχω υπόθεση!

Κρυφές διακοπές..

Όπως θα έχετε προσέξει δεν έχω κάνει ποστ για τις καλοκαιρινές διακοπές. Οι λόγοι είναι ότι: Read the rest of this entry

Να αφεθώ

Η ζέστη μ’εχει κτυπήσει κατακούτελα. Τρικλίζει ο εγκέφαλος μου. Οι ώρες που περνώ στο γραφείο είναι εντελώς άσκοπες. Κάνω μηχανικές κινήσεις. Κοιτώ αποβλακωμένη την οθόνη του υπολογιστή. Έχω για desktop icon ένα φοβερό γαλάζιο από τη Σκόπελο. Το κοιτώ κάθε πρωί-μεσημέρι και ανυπομονώ να περάσει ο μαρτυρικός αυτός Ιούλιος να πάω διακοπές.

Οι διακοπές ήταν ευχή πριν κανένα δίμηνο, ήταν στόχος πριν κανένα μήνα, αλλά τώρα.. τώρα ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ! Επιτακτική ανάγκη. Δηλαδή ή θα πάω διακοπές ή θα πέσω κάτω, ξερή!

Ξέρω φυσικά ότι είναι μερικές μέρες και θα περάσουν μέχρι να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου. Αλλά απ’την άλλη ξέρω πως μπορείς να ζήσεις δυο ζωές, που λέει ο λόγος, σε πέντε μόλις μέρες. Κι οι διακοπες φέτος θα’χουν διπλάσια διάρκεια. Άρα ετοιμάζω τα εσωτερικά αποθέματα για ανεφοδιασμό, αφού έχουν εντελώς αδειάσει, στερέψει, εξαφανιστεί, ξεραθεί!

Τόσο πολύ θέλω μια αλλαγή από τη ρουτίνα που αισθάνομαι έτοιμη να παρατήσω τη ρουτίνα σύξηλη και να μη γυρίσω. Να ρίξω μαύρη (ή έστω φούξια που είναι πιο σικ) πέτρα πίσω μου και να μείνω να με σιγοτρώει το κύμα σε μια θεσπέσια ελληνική παραλία μέχρι να με ξεβράσει σε κανένα νησάκι. Να ξεχαστώ κι εγώ εκεί. Να γίνω ένα με τα βράχια και τα γίδια που βόσκουν και να αφεθώ.

fuschia pebbles

fuschia pebbles

Να αφεθώ, να γίνω ένα στοιχείο της φύσης, απλό, νέο, ήρεμο, όμορφο. Ξεχασμένο σε μια τρικυμισμένη παραλία, παρέα με τα βοτσαλάκια, τα καβουράκια και τα φύκια.

βοτσαλάκια

βοτσαλάκια

αυτα..

Πέρασε το σαββατοκύριακο κάπως μελαγχολικά. Προσπαθούμε να σώσουμε χρήματα για το ταξίδι και δεν πήγαμε πουθενά. Φυσικά είχα πει του δικού μου να πάμε κάπου έστω να κάνουμε μια βολτίτσα στα βουνό, ή κάτι να μη μείνουμε μέσα όλο το σ/κ που’ναι και καλοκαίρι.. αλλά.. δεν.. έτσι όλο το σ/κ στο σπίτι κάπου μελαγχόλησα η γυναίκα.

Ευτυχώς που’ναι ο σκυλάκης και κάνει συνέχεια τρέλες και μας κάνει να γελάμε. Αλλιώς μεγάλη πίκρα. Κι είναι και καλοκαίρι, αργούνε κι οι διακοπές. Τελικά εύκολα μου χάλα η διάθεση άμα μείνω δυο μέρες σπίτι.

Τόσο πολύ είχα πήξει που ανυπομονούσα να ’ρθω δουλειά! Τόσο καλά μιλάμε!

Τεσπα. Μ@λ@κί@ ποστ να γράφω για το σ/κ που με βάρεσε στο κεφάλι. Καλύτερα να το ξεχάσω γρηγορότερα παρά αργότερα νομίζω.

Red moon over beach

Red moon over beach