Category Archives: Σκέψεις

Το αποτέλεσμα μετρά

Βλέπω μια εκπομπή που δείχνει πως κάνουν εξωσωματική γονιμοποιήση και έχει ένα σωρό επιστημονικές τεχνικές, υγρά, ενέσεις κ.ο.κ. Όλα αυτά για να πετύχει ο άνθρωπος αυτό που η φύση κι ο Θεός εν τη σοφία του κατορθώνει. Ευτυχώς που υπάρχουν βέβαια αυτές οι τεχνικές και βοηθούν πολλά ζευγάρια που δεν μπορούν από μόνα τους να κάνουν παιδιά. Όμως όλα αυτά τα επιστημονικά που χρειάζονται σε κάνουν ακόμα πιο πολύ να συνειδητοποιείς τι θαύμα είναι να μείνεις έγκυος και να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί.

Ο γιατρός είπε ότι μετά από 1 χρόνο προσπάθεια που δεν έχει καταλήξει σε εγκυμοσύνη τα ζευγάρια πρέπει να ψάχνουν το θέμα και να πηγαίνουν για εξωσωματική. Με βάση τη δική μου εμπειρία προσπαθούσαμε δύο χρόνια και κάπου με όλα όσα είχαμε ακούσει και διαβάσει είχαμε κάπως πάψει να το πιστεύουμε ότι θα συμβεί από μόνο του. Read the rest of this entry

Advertisements

Το θαύμα μου!

Το κοριτσάκι μου κλωτσάει πιο πολύ την ώρα που τρώω 🙂

Είναι λες και μου λέει «άντε ρε μάνα και πεινάσαμε» 😆

Το μαγικό όμως έγινε χθες το απόγευμα που είχα ξαπλώσει να ξεκουραστώ λίγο και της τραγουδούσα και όταν σταματούσα κλωτσούσε λες και ήθελε ν’ακούσει κι άλλο! Δάκρυσα με δάκρυα ευτυχίας. Ποτέ δεν περίμενα ένα μικρό μωράκι που ακόμα δεν έχω γνωρίσει να μου προσφέρει τόση μα τόση χαρά και να το αγαπήσω τόσο μα τόσο πολύ. Να το ΄χει ο Θεός καλά κι η Παναγιά και να γεννηθεί με υγεία εύχομαι.

Είναι εντελώς μαγικό να’σαι έγκυος τελικά. Είναι ένα θαύμα κι ένα δώρο Θεού μοναδικό για μας τις γυναίκες που μπορούμε να φέρουμε μια νέα ζωή στην κόσμο. Ευχαριστώ!

Τώρα που μεγάλωσε το μωράκι κι η κοιλιά μου, δυσκολεύομαι πολύ στη δουλειά και κοντεύει νομίζω ο καιρός να σταματήσω, να καθίσω λίγο να ξεκουραστώ πριν τη μεγαλύτερη αλλαγή στη ζωή μου.

Επιτέλους χαμόγελο στη δουλειά!!

Ειλικρινά δε θυμάμαι την τελευταία φορά που ένιωσα καλά στη δουλειά. Ευτυχώς αυτό άλλαξε και οι τελευταίες δυο μέρες στη δουλειά ένιωσα καλά και χαρούμενη που είμαι εκεί. Δεν είναι ότι δεν έχει πολλή δουλειά, καθυστερημένες υποθέσεις, άγχος και πίεση. Είναι ότι το κλίμα μες το γραφείο είναι καλό και δεν είμαι σε νοσοκομείο βρε αδελφέ! Λυτρώθηκα που έφυγα πραγματικά.

Συνειδητοποιώ πόση αλήθεια είχε αυτό που έλεγα ότι το μόνο καλό ήταν ότι βρισκόταν σε κοντινή απόσταση απ’το σπίτι μου. Όσο καιρό ήμουν εκεί μια μέρα καλή που να προχωρά με χαρά δεν είχα. Άσε που η ώρα στη νέα δουλειά κυλά σαν νεράκι. Ενώ στο νοσοκομείο σερνόταν σαν φίδι με πατερίτσες.

Και δεν είναι ότι τα βλέπω όλα ρόδινα. Είναι ότι ανάσανα και νιώθω καλά τις ώρες που περνώ εκεί με δύναμη να αντιμετωπίσω και τα στραβά όταν εμφανίστουν. Ευτυχώς που δεν άκουσα τους άλλους (κι ήταν πάρα πολλοί) που μου έλεγαν να μείνω και να υπομείνω. Τις πιο πολλές φορές στις σημαντικές αποφάσεις ακούω το ένστικτό μου και με έχει βγάλει ασπροπρόσωπη και μου ‘χει κάνει πολύ καλό αυτό.

Και τώρα στα σημαντικά μας νέα: τη Δεύτερα πάμε για να μάθουμε το φύλο του μωρού και να δούμε ότι όλα πάνε καλά!!!! Ανυπομονώ όσο δεν φαντάζεστε κι ακόμα πιο πολύ!! Τώρα που το νιώθω που και που να κινείται τρελλαίνομαι από χαρά. Είναι ένα συναίσθημα που δεν περιγράφεται. Τόση χαρά νιώθω δε που αναρωτιέμαι γιατί δεν απέκτησα τόσα χρόνια καμιά 10ριά! 🙂

Υπερβολή το ξέρω αλλά είναι τρομερό και μεγάλη χαρά, ανείπωτη να είσαι έγκυος.

Παρόλα αυτά που γράφω ακόμα υπάρχουν στιγμές που δεν συνειδητοποιώ ότι είμαι έγκυος ή ξεχνώ να το υπενθυμίσω στον εαυτό μου κι όταν το ξαναθυμηθώ αναρωτιέμαι αν είναι αλήθεια ;ή αν το’χω φανταστεί.. Μια συνάδελφος μου έλεγε ότι δεν το είχε συνειδητοποιήσει ούτε στο μαιευτήριο αλλά μόνο όταν πήγαν με το μωράκι στο σπίτι!! Έχω καιρό ακόμα δηλαδή 😆

Χαρά μου!

Είμαι πολύ χαρούμενη. Πήγαμε χθες στον γυναικολόγο (που’ναι εξαιρετικός!) και είδαμε το μωράκι μας να κτυπά παλαμάκια!! Ήταν πολύ συγκινητικό. Ακούσαμε και την καρδούλα του. Όλα δόξα τω Θεώ πάνε μια χαρά. Δε χορταίνω να το κοιτάω όταν πάμε στο γιατρό γιατί εκείνες τις στιγμές αισθάνομαι πραγματικά ότι είμαι έγκυος. Είναι σαν ενέσεις συνειδητοποίησης! Ίσως όταν μεγαλώσει κι άλλο και αρχίσω να το νιώθω να αισθάνομαι πιο έντονα ότι είμαι έγκυος. Ίσως παίζει ρόλο και το ότι δε μου φάνηκε ακόμα έτσι μπόρεσα να επιλέξω εγώ τη στιγμή που θα το έλεγα σε άτομα συγγενικά, φιλικά και στη δουλειά.

Read the rest of this entry

Ανάλαφρη :)

Η Αμαλία (είχα γράψει ένα σωρό ποστ σχετικά, εδώ κι εδώ κι εδώ κι εδώ) με είχε πάρει μέσα στον Ιούνιο να με καλέσει στη βάφτιση της κόρης της. Μου είπε ότι θα ερχόταν να με καλέσει αλλά μου είπε και σε ποια εκκλησία της άλλης πόλης που πλέον μένει και σε ποιο μαγαζί θα είναι η βάφτιση και το γεύμα. Δεν συγκράτησα τις λεπτομέρειες πέρα απ΄την ημερομηνία (1/7) και περίμενα να έρθει όπως είπε. Οι μέρες περνούσαν, η βάφτιση πλησίαζε αλλά άφαντη η Αμαλία. Τσαντίστηκα κι εγώ και είπα στον άντρα μου ότι αν δεν έρθει να μας καλέσει δεν πάμε πουθενά. Έτσι κι αλλιώς δεν ήξερα πως να πάω εκεί που είχε πει αν δεν μου εξηγούσε.

Πράγματα η Αμαλία δεν φάνηκε και εμείς δεν πήγαμε στη βάφτιση αν και πριν 10 χρόνια στη βάφτιση της κόρης της αδελφής της, που δεν έχω και πολύ σχέση με είχε καλέσει και είχα πάει. Με πείραξε αυτό αρκετά και αποφάσισα να μην ξαναεπικοινωνήσω μαζί της. Αφού δεν ήθελε την παρέα μου είπα κι εγώ να μην την προσφέρω. Read the rest of this entry

Άγχη στο τετράγωνο!

Πήγαμε, γυρίσαμε, πότε πέρασε ο καιρός καλέ; Περάσαμε όμορφα, ευτυχώς και το φασολάκι δεν πολυδιαμαρτυρήθηκε απ’το πηγαινε-έλα. Μόνο την τελευταία μέρα που ήταν πιο κουραστικό το ταξίδι είχα κάτι πόνους, αλλά γυρίσαμε, ξεκουράστηκα και όλα καλά. Αύριο πάω στο γυναικολόγο να με κοιτάξει ένα μήνα μετά απ’την τελευταία φορά και ανυπομονώ να δω πόσο μεγάλωσε το μικρούλικο 🙂

Στη δουλειά έπεσε σήμα ότι θα φύγω για τη θέση που ήθελα… όμως (πάντα βρίσκω ένα όμως τρομάρα μου!) προβληματίζομαι τώρα με την εγκυμοσύνη γιατί η νέα θέση είναι μακριά και θα θέλω 2 συγκοινωνίες και μια ώρα πήγαινε μια ώρα έλα καθημερινά. Ενώ το παλιονοσοκομείο είναι κανένα 10λεπτο μακριά και αυτό είναι το μόνο θετικό που έχει φυσικά. Οριστικά θα ξέρω τι θα γίνει τον άλλο μήνα, αλλά τώρα δεν ξέρω τι θέλω, τι μου γίνεται ή τι να κάνω… Ουφ! Read the rest of this entry

Αλλαγές – αλλαγές

Από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ άλλαξαν δραματικά πολλά στη ζωή μου.
Καταρχάς ήρθε η πολυπόθητη και πολυαναμενόμενη μετάθεση…. κι εκεί που ήμουν έτοιμη να φύγω… μου είπαν να περιμένω.. και περιμένω ακόμα. Νεότερα θα’χω από Σεπτέμβρη μάλλον αφού όλοι τώρα διακοπεύουν. Ελπίζω να ισχύσει η μετάθεση γιατί το νοσοκομείο όσο περνά ο καιρός γίνεται όλο και πιο εφιαλτικό.

Read the rest of this entry