Αρχεία Ιστολογίου

Η χαζομαμά και η ζουζουνίτα

Απ’τον καιρό που’χω να μπω εδωμέσα έχει αλλάξει και το wordpress! 🙂

Τι κάνετε φιλενάδες και φιλενάδοι μου; Όλα καλά;

Εμείς μια χαρά δόξα σοι ο Θεός. Read the rest of this entry

Το θαύμα μου!

Το κοριτσάκι μου κλωτσάει πιο πολύ την ώρα που τρώω 🙂

Είναι λες και μου λέει «άντε ρε μάνα και πεινάσαμε» 😆

Το μαγικό όμως έγινε χθες το απόγευμα που είχα ξαπλώσει να ξεκουραστώ λίγο και της τραγουδούσα και όταν σταματούσα κλωτσούσε λες και ήθελε ν’ακούσει κι άλλο! Δάκρυσα με δάκρυα ευτυχίας. Ποτέ δεν περίμενα ένα μικρό μωράκι που ακόμα δεν έχω γνωρίσει να μου προσφέρει τόση μα τόση χαρά και να το αγαπήσω τόσο μα τόσο πολύ. Να το ΄χει ο Θεός καλά κι η Παναγιά και να γεννηθεί με υγεία εύχομαι.

Είναι εντελώς μαγικό να’σαι έγκυος τελικά. Είναι ένα θαύμα κι ένα δώρο Θεού μοναδικό για μας τις γυναίκες που μπορούμε να φέρουμε μια νέα ζωή στην κόσμο. Ευχαριστώ!

Τώρα που μεγάλωσε το μωράκι κι η κοιλιά μου, δυσκολεύομαι πολύ στη δουλειά και κοντεύει νομίζω ο καιρός να σταματήσω, να καθίσω λίγο να ξεκουραστώ πριν τη μεγαλύτερη αλλαγή στη ζωή μου.

Χαρά μου!

Είμαι πολύ χαρούμενη. Πήγαμε χθες στον γυναικολόγο (που’ναι εξαιρετικός!) και είδαμε το μωράκι μας να κτυπά παλαμάκια!! Ήταν πολύ συγκινητικό. Ακούσαμε και την καρδούλα του. Όλα δόξα τω Θεώ πάνε μια χαρά. Δε χορταίνω να το κοιτάω όταν πάμε στο γιατρό γιατί εκείνες τις στιγμές αισθάνομαι πραγματικά ότι είμαι έγκυος. Είναι σαν ενέσεις συνειδητοποίησης! Ίσως όταν μεγαλώσει κι άλλο και αρχίσω να το νιώθω να αισθάνομαι πιο έντονα ότι είμαι έγκυος. Ίσως παίζει ρόλο και το ότι δε μου φάνηκε ακόμα έτσι μπόρεσα να επιλέξω εγώ τη στιγμή που θα το έλεγα σε άτομα συγγενικά, φιλικά και στη δουλειά.

Read the rest of this entry

Ν’ανθίσει!

Είναι ώρα που κοιτώ τη λευκή οθόνη, αλλά το μυαλό μου είναι κενό κι η ματιά μου τρέχει προς το γαλανό ουρανό, τα πουλάκια που κελαιδούν, τον ήλιο, τα καταπράσινα δέντρα, τα λουλούδια, το απαλό αεράκι που μου χαιδεύει το πρόσωπο και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ να γράψω κάτι – ή έστω να σκεφτώ αν θέλω να γράψω κάτι.

Πάντα η άνοιξη με αποδιοργανώνει κι έχω μια γλυκιά προσμονή γι’αυτή την αποδιοργάνωση 🙂

Ο έρως..

Όταν ο έρωτας καίει το μέσα σου τότε η ψυχή σου είναι σαν τη βαρκούλα στην τρικυμισμένη θάλασσα.

Γράφεις λόγια αγάπης, αιώνιας αφοσίωσης, παράδοσης. Τα ξεστομίζεις, τα φωνάζεις. Δεν μπορείς και δε θες να τα κρατήσεις μέσα σου. Όλα όσα κάνεις όμως νιώθεις να μην είναι αρκετά. Το πάθος σε καθοδηγεί να πέσεις απ’τον γκρεμμό για να αποδείξεις τα δυνατά συναισθήματα σου που σε κατακλύζουν, που σε παιδεύουν, που σε μαγεύουν. Read the rest of this entry

Δύο πουλάκια κάθονται..;

Michael Rymer

Το Μάρτιο του 2009 όταν πρωτοέφτιαξα αυτό το μπλογκ ήμουν ερωτευμένη μ’ένα τύπο κρυφά. Πάνε δυο χρόνια από τότε κι ας μου φαίνεται λες και πέρασαν δυο δεκαετίες περίπου..

Τον τύπο τον ξεπέρασα. Δεν ήταν κάτι σημαντικό ή άξιο αναφοράς.
Έμεινε το μπλογκ μόνο και το ζηλιάρικο όνομα του.

Ζηλιαρόγατα ήμουν τότε έτοιμη να βγάλω τα νύχια μου να κατασπαράξω.

Όμως αντί να το κάνω αυτό έγραψα εδώ αρκετές φορές. Όσες χρειαζόταν για να μου φύγει ο πόνος, ο καημός, το πάθος.
Κι έφυγε το άτιμο. Read the rest of this entry

Απιστία ή παιχνίδι…;

Έχω μια απορία: είναι το ίδιο κάποιος να είναι άπιστος προς το σύντροφο του με ένα άτομο που γνωρίζει προσωπικά και το ίδιο να έχει μια φανταστική σχέση με κάποιον από μακριά μέσω του νετ; Πρόκειτα για απιστία και στις δυο περιπτώσεις;

Read the rest of this entry