Αρχεία Ιστολογίου

Σ’αγαπώ μωρό μου γλυκό

Πως πέρασε ένας ολάκερος χρόνος για να ξαναβρεθώ εδώ! Απίστευτο κι όμως αληθινό. Η ζουζουνίτα αυτή τη στιγμή μπουσουλά στα πόδια μου και χρόνο πολύ δεν έχω (που χρόνος με μωράκι έτσι κι αλλιώς) αλλά μπήκα να ρίξω μια ματιά κι είδα ότι το μπλογκ ερήμωσε, έπιασε αράχνες και έμεινε μόνο.

Ο χρόνος που λέτε όταν κάνεις παιδί πετά και έτσι έγινε και στη περίπτωση μου. Συνέβηκαν πολλά αυτή τη χρονιά, πολλά θετικά δυστυχώς και ένα μεγάλο αρνητικότατο (αν έχω κάποια στιγμή χρόνο θα αναφερθώ) αλλά όπως λένε η ζωή συνεχίζεται και μαζεύουμε εμπειρίες.

Αυτό που με γεμίζει χαρά καθημερινά πάντως είναι να περνώ χρόνο με τη ζουζουνίτα μου και να τη γεμίζω φιλάκια πολλά και γλυκά συνέχεια. Ό,τι κι αν σου πουν δεν μπορείς ποτέ να ξέρεις πόση πολλή αγάπη μπορείς να αισθανθείς στη ζωή σου μέχρι να γίνεις μαμά. Αγάπη δυνατή, ανιδιοτελή και ατέλειωτη. Δεν είναι κλισέ είναι το πως νιώθω για το μωράκι μου.

Όπου να’ναι πάμε βολτίτσα έτσι κλείνω εδώ και θα τα λέμε ελπίζω πιο συχνά από μια φορά το χρόνο 🙂

Advertisements

Χαρά μου!

Είμαι πολύ χαρούμενη. Πήγαμε χθες στον γυναικολόγο (που’ναι εξαιρετικός!) και είδαμε το μωράκι μας να κτυπά παλαμάκια!! Ήταν πολύ συγκινητικό. Ακούσαμε και την καρδούλα του. Όλα δόξα τω Θεώ πάνε μια χαρά. Δε χορταίνω να το κοιτάω όταν πάμε στο γιατρό γιατί εκείνες τις στιγμές αισθάνομαι πραγματικά ότι είμαι έγκυος. Είναι σαν ενέσεις συνειδητοποίησης! Ίσως όταν μεγαλώσει κι άλλο και αρχίσω να το νιώθω να αισθάνομαι πιο έντονα ότι είμαι έγκυος. Ίσως παίζει ρόλο και το ότι δε μου φάνηκε ακόμα έτσι μπόρεσα να επιλέξω εγώ τη στιγμή που θα το έλεγα σε άτομα συγγενικά, φιλικά και στη δουλειά.

Read the rest of this entry

Καλοκαίριιιιιιιιιιιι

Σήμερα πήγα να βάλω την άδεια μου για το καλοκαίρι πράγμα που σημαίνει μόνο ένα πράγμα: αναμονή για τις πολυπόθητες διακοπές! 🙂
Αν και φέτος δεν είμαστε τόσο οργανωμένοι όσο πέρυσι που τέτοια εποχή τα’χαμε βρει όλα, τα ‘χαμε πληρώσει και δεν έμεναν εκρεμμότητες.

Θάλασσα άγρια κι αγαπημένη


Read the rest of this entry

Ο έρως..

Όταν ο έρωτας καίει το μέσα σου τότε η ψυχή σου είναι σαν τη βαρκούλα στην τρικυμισμένη θάλασσα.

Γράφεις λόγια αγάπης, αιώνιας αφοσίωσης, παράδοσης. Τα ξεστομίζεις, τα φωνάζεις. Δεν μπορείς και δε θες να τα κρατήσεις μέσα σου. Όλα όσα κάνεις όμως νιώθεις να μην είναι αρκετά. Το πάθος σε καθοδηγεί να πέσεις απ’τον γκρεμμό για να αποδείξεις τα δυνατά συναισθήματα σου που σε κατακλύζουν, που σε παιδεύουν, που σε μαγεύουν. Read the rest of this entry

Δύο πουλάκια κάθονται..;

Michael Rymer

Το Μάρτιο του 2009 όταν πρωτοέφτιαξα αυτό το μπλογκ ήμουν ερωτευμένη μ’ένα τύπο κρυφά. Πάνε δυο χρόνια από τότε κι ας μου φαίνεται λες και πέρασαν δυο δεκαετίες περίπου..

Τον τύπο τον ξεπέρασα. Δεν ήταν κάτι σημαντικό ή άξιο αναφοράς.
Έμεινε το μπλογκ μόνο και το ζηλιάρικο όνομα του.

Ζηλιαρόγατα ήμουν τότε έτοιμη να βγάλω τα νύχια μου να κατασπαράξω.

Όμως αντί να το κάνω αυτό έγραψα εδώ αρκετές φορές. Όσες χρειαζόταν για να μου φύγει ο πόνος, ο καημός, το πάθος.
Κι έφυγε το άτιμο. Read the rest of this entry

Ο Νοέμβρης

Είναι ο μήνας μου. Μ’αρέσει τρελά. Μου συμβαίνουν όμορφα πράγματα κατά τη διάρκεια του. Απ’όλους τους μήνες του χρόνου είναι ο μήνας που ξεχωρίζω.

Πρώτα-πρώτα αυτό το μήνα με ‘συνέλαβε’ η μάνα μου. Πως το ξέρω; Αφού γεννήθηκα ακριβώς 9 μήνες μετά το γάμο των γονιών μου βρε 🙂

Δεύτερο είναι ο μήνας που γνώρισα κι ερωτεύτηκα τον άνθρωπο που έκανα την πρώτη σοβαρή μου σχέση.

Τρίτο είναι ο μήνας που πέφτει η θερμοκρασία, υποχωρεί η υγρασία και μπορώ να φοράω τις μποτούλες μου. Ξέρω όχι τόσο σημαντικό με τα προηγούμενα αλλά αρκετά σημαντικό για μένα!

Τέταρτο είναι ο μήνας κατά τη διάρκεια του οποίου έκανα για πρώτη φορά έρωτα με κάποιον που πολύ τον αγαπούσα κι ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία. Εκείνο το βράδυ έβρεχε καταρρακτωδώς θυμάμαι και απ’το θόρυβο μας άκουσαν οι γονείς του κι έκαναν παράπονα! Τι ντροπή 🙂

Πέμπτο είναι ο μήνας που γιορτάζει η καλύτερη μου φίλη.

Έκτο είναι ο μήνας που τα βλέπω όλα θετικά, όμορφα, χαμογελαστά κι αισιόδοξα.

Έβδομο είναι ο μήνας που έμαθα ότι πέρασα στο μεταπτυχιακό. Είχαμε δώσει 200 άτομα και πήραν μόνο 15 ανάμεσα σ’αυτούς κι εμένα! Ακόμα θυμάμαι πως δεν πίστευα ότι έβλεπα το όνομα μου κι έκανα συνέχεια βόλτες γύρω απ’τον πίνακα ανακοινώσεων για να το κοιτώ. Κρίμα που δεν είχα κινητό με κάμερα τότε γιατί σίγουρα θα το’χα βγάλει καμιά δεκαριά φωτογραφίες!

Όγδοο είναι ο μήνας που παντρεύτηκα. Τυχαίο ήτανε; Όχι τον διάλεξα γιατί τον αγαπώ τόσο βρε 🙂

Καλό μήνα!!!
Φιλιά στο Νοέμβρη μου.
Είθε να μου φέρει ό,τι κάθε χρόνο-> χαρά, αισιοδοξία, χαμόγελα!

Aυγουστός

Δεν υπάρχει πιο καλοκαιρινό κι αγαπημένο τραγούδι απ’ αυτό. Όποτε τ’ακούσω με αρπάζει και με ταρακουνά.

Αφιερωμένο στον μήνα που έρχεται και τον περιμένω πως και πως, να φέρει γαλήνη, ηρεμία, διακοπές.

Μα γιατί το τραγούδι να ‘ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ’ την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με ‘πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το ‘χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό