Αρχεία Ιστολογίου

Ποδαράκια και χεράκια

Σήμερα ξύπνησα γελώντας γιατί η μικρούλα μου είχε γυρίσει με τέτοιο τρόπο στην κοιλιά μου που το ποδαράκι ή το χεράκι της προεξύχε στον ομφαλό μου. Το έπιασα κι εγώ και το ζούληξα παιχνιδιάρικα κι αμέσως με κλώτσησε 😀

Εμ τι, σου λέει ‘άσε ρε μάνα το πόδι που είναι μακρύ και δε χωρά στην κοιλιά σου, άσε να δω που θα το βολέψω’ 😆

Read the rest of this entry

Nιαουουουουου

Ήταν να μην αρχίσει τις κλωτσιές η μπέμπα τώρα του δίνει και καταλαβαίνει. Κάθε μέρα ειδικά όταν είμαι ήρεμη δηλώνει την παρουσία της και με γεμίζει χαρά. Χθες ειδικά έφαγα μια πάρα πολύ δυνατή που για να’μαι ειλικρινής πόνεσε και λίγο αλλά χαλάλι!

Τα βράδυα σκέφτομαι πως θα φτιάξουμε το δωμάτιο της. Πήγαμε όπως έγραψα ήδη και είδαμε κάποια μαγαζιά. Το δωμάτιο θα το βάψουμε πράσινο απαλό και τα έπιπλα θα’ναι λευκά. Χρειάζεται όμως πρώτα να βγάλουμε κάτι παλιά και κουρασμένα έπιπλα που έχουν ξεμείνει εκεί μέσα. Θα τα πάρει ο πατέρας μου στο πατρικό του στο χωριό μάλλον ή όσα δε θέλει θα τα δώσουμε.. Θα δούμε.

Πρέπει να κάνω μια λίστα με όλα όσα χρειαζόμαστε για να μην ξυπνώ τη νύχτα και να τα σκέφτομαι. Με βοηθά πάρα πολύ να γράφω λίστα για πράγματα που πρέπει να κάνω γιατί έτσι ησυχάζει το μυαλό και δεν τα αναμοχλεύει στις 3 το πρωί αντί να κοιμάται. Όχι πως είμαι άνθρωπος των λιστών και της οργάνωσης αλλά για θέματα που με αγχώνουν μια λίστα είναι αγχολυτική 🙂

Άσχετο-σχετικό: τα μαλλιά μου τα έκοψα κοντά απ’το καλοκαίρι. Δεν είναι κάτι που κάνω συχνά γιατί έχω σπαστό μαλλί και όταν το κόψω φουντώνει. Το θετικό είναι ότι από τότε που το έκοψα άκουσα πολλά θετικά κομπλιμέντα και σχόλια ότι με κάνει να φαίνομαι νεότερη. Άσε που μου πέρνει το μισό χρόνο στην περιποίηση. Άραγε να μην τα ξαναμακρύνω τώρα που έρχεται με το καλό το μωρό για να κάνω το μπανάκι μου εύκολα και γρήγορα;

Ναι καλά το καταλάβατε 99% των σκέψεων μου περιστρέφεται γύρω απ’το μωρό. Μήπως να μετονομάσω το μπλογκ «Ζηλιαρόγατα στην πόλη… με μωράκι» 🙂

Κλώτσα με mucho!!!

Έφυγα απ’το νοσοκομείο επιτέλους και πήγα αλλού. Δεν είναι βέβαια τέλεια εκεί αλλά δεν είναι και νοσοκομείο! Τώρα θέλουν να πάω να παραδώσω τις εκκρεμότητες του νέου υπαλλήλου και όσο κι αν ξέρω ότι πρέπει να πάω για λίγες ώρες πίσω εκεί δε θέλω με τίποτα να ξαναπάω! Γενικά όταν φύγω από κάπου, ειδικά κάπου όπως το νοσοκομείο που δε μου άρεσε καθόλου μ’αρέσει να ρίχνω κυριολεκτικά μαύρη πέτρα πίσω μου και να μην επιστρέφω. Τελοσπάντων θα πάω αύριο και ελπίζω κι εύχομαι να’ναι η τελευταία φορά.

Η εγκυμοσύνη προχωρά σταθερά ευτυχώς. Το μωράκι μεγαλώνει και προχθες την ώρα μιας σύσκεψης έφαγα την πρώτη επίσημη κλωτσιά μου και αντί να ακούω τι λεγόταν χαζογελούσα για την κλωτσιά 😆 Read the rest of this entry

Be careful what you wish for…

..it might come true!!

Πόσο σωστή είναι αυτή η κουβέντα. Εκεί που είχα ηρεμήσει και ξεχάσει το θέμα της μετάθεσης… ήρθε σαν κεραμίδα! Από βδομάδα πάω αλλού κι αγχώνομαι. Είναι το ότι είναι πολύ πιο μακρυά, θα ξυπνώ αναγκαστικά πιο πρωί, θα περνώ ώρα στη συγκοινωνία για να φτάσω.. Άλλα αυτό ήθελα. Να φύγω απ’το νοσοκομείο, άρα πρέπει να’μαι ευχαριστημένη. Και η αλήθεια; Είμαι ευχαριστημένη. Φτάνει η αλλαγή να μην επηρεάσει την εγκυμοσύνη μου με οποιοδήποτε τρόπο. Αυτό με ενδιαφέρει μόνο, να’ναι το μπεμπελίνο μου καλά κι από κει και πέρα ό,τι είναι να γίνει ας γίνει!!

Μετά από 15 μήνες στο νοσοκομείο, μου φαινεται κάπως περίεργο που φεύγω γιατί νόμιζα ότι είχα κολλήσει εκεί. Και ήμουν μισο-έτοιμη να πω στον εαυτό μου ότι αποδέχομαι τη μοίρα μου, όταν ήρθε η θετική απάντηση που ήθελα.

Εύχομαι κι ελπίζω όλα μα όλα να πάνε καλά εκεί που θα πάω και να θυμάμαι το νοσοκομείο σαν μια ανάπαυλα που μου έδωσε κάποιες εμπειρίες και γνώσεις – αν μη τ άλλο για το τι να αποφεύγω και τι δε μου πάει σαν άτομο…! 🙂

 

 

υγ. δεν είναι τέλεια τα αρκουδάκια της αγάπης; θυμάστε τι αισιόδοξο και χαρωπό μήνυμα είχαν κάθε φορά; 🙂

Χαρά μου!

Είμαι πολύ χαρούμενη. Πήγαμε χθες στον γυναικολόγο (που’ναι εξαιρετικός!) και είδαμε το μωράκι μας να κτυπά παλαμάκια!! Ήταν πολύ συγκινητικό. Ακούσαμε και την καρδούλα του. Όλα δόξα τω Θεώ πάνε μια χαρά. Δε χορταίνω να το κοιτάω όταν πάμε στο γιατρό γιατί εκείνες τις στιγμές αισθάνομαι πραγματικά ότι είμαι έγκυος. Είναι σαν ενέσεις συνειδητοποίησης! Ίσως όταν μεγαλώσει κι άλλο και αρχίσω να το νιώθω να αισθάνομαι πιο έντονα ότι είμαι έγκυος. Ίσως παίζει ρόλο και το ότι δε μου φάνηκε ακόμα έτσι μπόρεσα να επιλέξω εγώ τη στιγμή που θα το έλεγα σε άτομα συγγενικά, φιλικά και στη δουλειά.

Read the rest of this entry

Μακριά..!

Το πήρα απόφαση να φύγω απ’το νοσοκομείο κι ας είναι μακριά το άλλο πόστο που θα πάω. Δεν αντέχω καθημερινά αυτή την κατάσταση εκεί μέσα όπου έχω συνέχεια να αντιμετωπίσω προβλήματα, οι συνάδελφοι μεταξύ τους δε βοηθά καθόλου ο ένας τον άλλο αλλά κοιτάνε πως να αλληλοφαγωθούν, ο διευθυντής στην κοσμάρα του και γενικά όλα είναι δυσοίωνα και αρνητικά.

Read the rest of this entry

Άγχη στο τετράγωνο!

Πήγαμε, γυρίσαμε, πότε πέρασε ο καιρός καλέ; Περάσαμε όμορφα, ευτυχώς και το φασολάκι δεν πολυδιαμαρτυρήθηκε απ’το πηγαινε-έλα. Μόνο την τελευταία μέρα που ήταν πιο κουραστικό το ταξίδι είχα κάτι πόνους, αλλά γυρίσαμε, ξεκουράστηκα και όλα καλά. Αύριο πάω στο γυναικολόγο να με κοιτάξει ένα μήνα μετά απ’την τελευταία φορά και ανυπομονώ να δω πόσο μεγάλωσε το μικρούλικο 🙂

Στη δουλειά έπεσε σήμα ότι θα φύγω για τη θέση που ήθελα… όμως (πάντα βρίσκω ένα όμως τρομάρα μου!) προβληματίζομαι τώρα με την εγκυμοσύνη γιατί η νέα θέση είναι μακριά και θα θέλω 2 συγκοινωνίες και μια ώρα πήγαινε μια ώρα έλα καθημερινά. Ενώ το παλιονοσοκομείο είναι κανένα 10λεπτο μακριά και αυτό είναι το μόνο θετικό που έχει φυσικά. Οριστικά θα ξέρω τι θα γίνει τον άλλο μήνα, αλλά τώρα δεν ξέρω τι θέλω, τι μου γίνεται ή τι να κάνω… Ουφ! Read the rest of this entry