Αρχεία Ιστολογίου

ατσιουυυυυυυυυυυυυυ!

Έχω τουλάχιστον 2 χρόνια να κρυολογήσω και τώρα με την εγκυμοσύνη πρόσεχα πολύ η καψερή… Μέχρι που πήγα τη Δευτέρα να κάνω αναλύσεις. Στο εργαστήριο αυτή που με εξυπηρέτησε μου φάνηκε κάπως κρυωμένη η φωνή της μόνο, δεν είχε άλλα συμπτώματα. Όταν πήγα να πληρώσω το’χα ξεχάσει εντελώς δυστυχώς και δεν πρόσεξα να βάλω απολυμαντικό χεριών που έχω πάντα μαζί μου.

Aποτέλεσμα; Μέχρι το μεσημέρι της Δευτέρας άρχισε το κάψιμο στο λαιμό. Επειδή είχα κοιμηθεί λιγάκι και το στόμα μου ήταν ανοιχτό είχα μια μικρή ελπίδα μπας και ο λόγος ήταν αυτός.. Αμ δε! Μέχρι το βράδυ έκαιγε όλος ο λαιμός. Την επόμενη άρχισε η καταρροή, το μπούκωμα, και το χειρότερο ο βήχας. Δε θέλω με τίποτα να βήχω για να μην επηρεάζω το μωρό που με ακούει, αλλά το καταπιέζω όσο μπορώ. Δεν τα καταφέρνω συνέχεια… Άσε που’χω και φλέγματα 😦

Read the rest of this entry

Advertisements

Ολική αλλαγή

Xάθηκα ολίγον τι, το ξέρω αλλά δεν είχα κάτι να γράψω. Δε λένε no news it’s good news? Κάπως έτσι.

Read the rest of this entry

Mama

Μάνα, μαμά, μανούλα, mummy, maman κ.ο.κ. μια λέξη σχεδόν διεθνής και πανανθρώπινη γιατί τη λένε όλοι οι άνθρωποι σ’όλο το κόσμο από παιδιά. Συνήθως είναι η πρώτη λέξη που μαθαίνει ο καθένας μας. Με τη μάνα υπάρχει πάντα ένα διαφορετικό δέσιμο απ’ όλους τους άλλους ανθρώπους γιατί είναι εκείνη που σ’έχει φέρει στον κόσμο. Θες την αποδοχή της, την άνευ όρων αγάπη της.

Τι γίνεται όμως όταν αυτή η γυναίκα δίνει την αγάπη και την αποδοχή της κάτω από ορισμένους όρους και προϋποθέσεις; Κάτι σαν δάνειο τράπεζας με άλλα λόγια..
Read the rest of this entry

Μαγειρέματα; Γιατί όχι;!

Γίνεται πολλή κουβέντα για τα παιχνίδια μαγειρικής στην τηλεόραση κι όλοι τα σκυλοβρίζουν. Ειδικά οι ηθοποιοί μένονται γιατί έχασαν τη δουλειά τους. Οι άλλοι οι «κουλτουρέ» και καλά, φωνάσκουν γιατί δήθεν πέφτει το επίπεδο μας όταν τα παρακολουθούμε .

Αυτό που όλοι αυτοί δεν καταλαβαίνουν είναι ότι τα παιχνιδια μαγειρικής προσφέρουν μια αθώα, διασκεδαστική και ευχάριστη νότα. Δε σε βάζουν να προβληματιστείς, να στεναχωρηθείς ή να γελάσεις. Δεν αναγκάζεσαι να παρακολουθείς ως επί τω πλείστω ατάλαντους κι ατάλαντες να βαυκαλίζονται μέσα στο χαζοκούτι. Γιατί εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων οι πιο πολλοί ηθοποιοί παίζουν στην τηλεόραση για τα λεφτά. Άλλωστε το λένε με καμάρι σε κάθε ευκαιρία πως «Εγώ χρυσή μου αγαπώ το θέατρο» με άλλα λόγια χέστηκα (με τα συγχωρήσεως) για το σήριαλ που παίζω. Τώρα λοιπόν που κοπήκαν οι αηδίες τους τι φωνάζουν;

Αυτοί που άξιζαν κι αυτοί που δεν θεωρούν υποτιμητικό να παίζουν στην τηλεόραση διαπρέπουν και φέτος και τα πάνε μια χαρά. Δες τρανό παράδειγμα «Το Νησί». Οι υπόλοιποι που έπαιζαν σε χαζοσειρές για να γεμίζουν τον τηλεοπτικό χρόνο απλά αντικαταστάθηκαν απ’τις ξένες τηλενουβέλες που είναι πιο φτηνές και στο ίδιο επίπεδο. Αυτός που θέλει χαζό πρόγραμμα ευχαριστιέται και μ’αυτές δεν χρειάζεται το εγχώριο «σοου-μπιζ» για να αποβλακωθεί.

Όσο για τους «κουλτουρέ» ένα έχω να πω: αν έχει κάποιος επίπεδο δεν φαίνεται από το τι παρακολουθεί, αλλά απ’τις πράξεις του. Όλοι όσοι έχουν επίπεδο δεν επηρεάζονται. Οι υπόλοιποι απλά δεν έχουν ή δεν τους νοιάζει.

Με άλλα λόγια ας αφήσουν όλοι αυτοί τα παιχνίδια μαγειρικής κι ας κοιτάξουν τον εαυτό τους και το τι έχουν αυτοί να προσφέρουν.

Ειδικά οι ηθοποιοί ας συνειδητοποιήσουν ότι δεν γίνεται σε τέτοιες εποχές να πηγαίνουν καλά 100 θέατρα με 150 παραστάσεις (γιατί αρκετά είχαν 2-3 σκηνές) και με ακριβότατα εισητήρια. Αυτοί που ακολουθούν τους καιρούς επιβιωνουν και στα δύσκολα. Τους άλλους απλά τους πέρνει το ρέμα. Και στο κάτω κάτω της γραφής μειώνεται η σαβούρα απ’το θεατρικό γίγνεσθαι – γιατί υπήρχε αρκετή. Κανένας δεν μπορεί να πει ότι κάθε θεατρική παράσταση που υπήρχε ποιούσε ήθος γιατί αυτό απλά δεν ισχύει.

Αφήστε μας λοιπόν να παρακολουθούμε τα μαγειρέματα και να γουστάρουμε. Κι αν είστε μάγκες ετοιμάστε κάτι ποιότητας και προσφέρετε το στο κοινό σε καλή τιμή. Να’στε σίγουροι ότι αν τα καταφέρετε να συνδυάσετε αυτά τα δύο η επιτυχία θα ακολουθήσει κατά πόδας.

Άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε…

Με την Αμαλία βρεθήκαμε την προηγούμενη βδομάδα. Της έστειλα μήνυμα και μου’πε να βρεθούμε. Προθυμοποιήθηκα να πάω εγώ στο σπίτι της για να μην ταλαιπωρείται αφού είναι έγκυος. Βεβαιώθηκα πρώτα αν θα’ταν εκεί ο λεγάμενος κι ευτυχώς κάτι έτυχε και θα απουσιάζε μέχρι την επομένη.

Πάω λοιπόν και καθόμαστε στη βεράντα να τα πούμε. Μιλήσαμε για πολλά αλλά…. Read the rest of this entry

Σάββατο

Είναι Σάββατο απόγευμα και μερικές φορές τα Σάββατα τα αισθάνομαι σαν τις πιο μελαγχολικές μέρες τις εβδομάδας. Έχω περάσει μια ολόκληρη βδομάδα να τα περιμένω κι όταν έρθουν απλά δεν προσφέρουν τίποτα που ν’αξίζει αυτή την αναμονή.

Τις Κυριακές έμαθα να τις αντιμετωπίζω με ένα τρόπο: τις αγνοώ, προσποιούμαι πως είναι μια οποιαδήποτε άλλη μέρα και λειτουργεί. Έπαψαν να μ’ενοχλούν.

Τα Σάββατα όμως, όταν δεν έχω κάτι προγραμματισμένο, όταν τα λεφτά είναι λίγα για ψώνια, ή όταν απλά η διάθεση δεν υπάρχει για γύρες κι άσκοπές αγορές. Τα Σάββατα γίνονται μαρτύριο, μαύρη σιδερένια μπάλα που σέρνω στο πόδι. Και μη νομίζεις – την επόμενη βδομάδα πάλι το Σάββατο θα περιμένω να’ρθει.

υγ. φυσικά μουρμουρώ τώρα αλλά το βράδυ θα βγω… αν κι αυτό το βαριέμαι! δεν έχω υπόθεση!

Το τέλος της φιλίας 2

Αυτή η φίλη που έλεγα εδώ μου έστειλε sms για να με ενημερώσει ότι αρραβωνιάζεται… με τη δικαιολογία ότι δε με βλέπει από κοντά για να μου το πει.. Αν είναι ποτέ δυνατό! Και σκεφτείτε ότι βγαίνει με τον συγκεκριμένο άνθρωπο εδώ και σχεδόν 6 μήνες αλλά δεν είπε μια φορά να μου τον συστήσει.. Τι να πω κι εγώ; Της απάντησα να ζήσουν αλλά της την είπα κι όλας. Read the rest of this entry