Αρχεία Ιστολογίου

Relaxing in the sun

Τελικά απλά πράγματα όπως το να ξεκουραστώ λίγο με βοήθησαν να έχω άλλη, νέα προοπτική. Χρειαζόμουν πάρα πολύ αυτό το διάλειμμα του Πάσχα. Είδα λίγο τα πράγματα από απόσταση και ηρέμησα ειλικρινά. Ξεκουράστηκα. Κάθισα στον ήλιο. Έκανα βόλτες. Ξαναερωτεύτηκα τον άντρα μου. Είδα τη ζωή με χαμόγελο κι αισιοδοξία. Όπως είναι καλό να τη βλέπω συνέχεια δηλαδή.. 🙂 Read the rest of this entry

Advertisements

Me, my sis and I

Όταν ήμασταν μικρές εγώ κι η αδελφή μου κοιμόμασταν στο ίδιο δωμάτιο. Δεν είχαμε άλλη επιλογή αφού το σπίτι είχε δύο υπνοδωμάτια, ένα για μας ένα για τους γονείς μας. Το όνειρο μας ήταν να έχουμε η κάθε μια το χώρο της γιατί το δωμάτιο ήταν μεν μεγάλο, αλλά είχε τόσα πολλά και ογκώδη έπιπλα που δεν είχε χώρο να κινηθούμε.

Όταν πήγα εγώ σχολείο διάβαζα πάντα στο τραπέζι της κουζίνας, αλλά όταν ήρθε κι η σειρά της αδελφής μου να πάει σχολείο η μάνα μας θεώρησε καλό να μας αγοράσει ατομικά γραφεία για να κάνουμε εκεί τα μαθήματα μας. Που θα έμπαιναν τα γραφεία μας; Μα φυσικά στο ήδη παραγεμισμένο δωματιάκι μας. Με το που τα έφεραν και τα έβαλαν το δωμάτιο έγινε πλέον μια μικρή αποθήκη επίπλων και σίγουρα όχι δωμάτιο μικρών κοριτσιών.

Read the rest of this entry

New year

Μια νέα χρονιά ήρθε ήρθε ήρθε και μια νέα δεκαετία επίσης.. Κι άρχισαν όλοι οι δημοσιογράφοι να κάνουν ανασκόπηση της δεκαετίας. Τι έγινε τα προηγούμενα δέκα χρόνια από πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής, κουτσομπολίστικης κι οποιαδήποτε άλλου είδους άποψης. Read the rest of this entry

Κρυφές διακοπές..

Όπως θα έχετε προσέξει δεν έχω κάνει ποστ για τις καλοκαιρινές διακοπές. Οι λόγοι είναι ότι: Read the rest of this entry

μπλα μπλα

Ξεκινά σήμερα μια βδομάδα γεμάτη, με απόγευμα, πέντε μέρες χωρίς μια διακοπή ή κάτι να περιμένω. Το σκέφτομαι και με πιάνει κατάθλιψη. Η επόμενη αργία αργεί να’ρθει… Άσχημο να μην έχεις κάτι να περιμένεις, να προσδοκείς. Read the rest of this entry

αυτα..

Πέρασε το σαββατοκύριακο κάπως μελαγχολικά. Προσπαθούμε να σώσουμε χρήματα για το ταξίδι και δεν πήγαμε πουθενά. Φυσικά είχα πει του δικού μου να πάμε κάπου έστω να κάνουμε μια βολτίτσα στα βουνό, ή κάτι να μη μείνουμε μέσα όλο το σ/κ που’ναι και καλοκαίρι.. αλλά.. δεν.. έτσι όλο το σ/κ στο σπίτι κάπου μελαγχόλησα η γυναίκα.

Ευτυχώς που’ναι ο σκυλάκης και κάνει συνέχεια τρέλες και μας κάνει να γελάμε. Αλλιώς μεγάλη πίκρα. Κι είναι και καλοκαίρι, αργούνε κι οι διακοπές. Τελικά εύκολα μου χάλα η διάθεση άμα μείνω δυο μέρες σπίτι.

Τόσο πολύ είχα πήξει που ανυπομονούσα να ’ρθω δουλειά! Τόσο καλά μιλάμε!

Τεσπα. Μ@λ@κί@ ποστ να γράφω για το σ/κ που με βάρεσε στο κεφάλι. Καλύτερα να το ξεχάσω γρηγορότερα παρά αργότερα νομίζω.

Red moon over beach

Red moon over beach

Followers?

Αναρωτίεμαι (ναι ναι πάλι!) τι άγχος πρέπει να προκαλεί σε κάποιον στο μπλογκσποτ όταν έχει πολλούς ακόλουθους.

Καταρχάς.. αυτοί οι ακόλουθοι άραγε διαβάζουν κατά καιρούς το μπλογκ; Είναι απλά ιντερνετοφίλοι ή βρίσκουν ενδιαφέροντα όσα γράφει ο μπογκερ;

Προσωπικά κριτήριο για να θέλω να διαβάζω ένα μπλογκ είναι το περιεχόμενο του. Μπορεί ο μπλογκερ να είναι καλό παίδι, να είναι όμορφος, ψηλός με μυς και γυμνασμένους κυλιακούς, αλλά άμα με κάνει να βαριέμαι στα πρώτα λεπτά με τις αναρτήσεις του.. άντε γεία σας! Την κάνω με ελαφρά πηδαματάκια.

Άρα για μένα το μπλογκ είναι το τι γράφει ο καθένας. Είτε κάνει κατάθεση ψυχής, είτε έχει χιούμορ, είτε λέει κάτι που προσωπικά με αφορά και με ενδιαφέρει. Ανάλογα. Πάντως κάτι πρέπει να μου κάνει κλικ.

Τώρα να μου πεις δεν παίζει ρόλο και το ντεκόρ; Ναι παίζει κάποιο ρόλο. Άμα είναι ένα μπλογκ με ένα στανταρ μπλογκερ theme είναι κάπως βαρετό να το βλέπεις. Από την άλλη αυτά που είναι υπερβολικά παραφορτωμένα με κουράζουν και βαρέθηκα να βλέπω λουλουδάκια, μελισσούλες και πουλάκια στα μπλογκ.

Με εκνευρίζουν ειδικά αυτά που έχουν τέτοια σχέδια ή background που σε εμποδίζουν να διαβάσεις τα κείμενα. Ένα λεπτό ρε φίλε θες ή δε θες να διαβάζουμε τι γράφεις; Αν εσύ ο ίδιος δυσκολεύεσαι πως περιμένεις ένας άλλος άσχετος που δεν είναι μες το μυαλό σου να καταλάβει τι γράφεις όταν εσύ τα μπουρδουκλώνεις;

Για να μην αρχίσω για τα μπλογκ μαύρη-μαυρίλα πλάκωσε μαύρη σαν καλιακούδα. Στην αρχή που έφτιαξα το μπλογκ σκεφτηκα να βαλω μαύρο background, αλλά μόλις συνειδητοποίησα πόση πολλή μαυρίλα επικρατεί στην μπλογκοχώρα αναθεώρησα αμέσως! Αμαν πια! Φτάνει!

Δεν λέω υπάρχουν μπλογκ που είναι μαύρα μεν, αλλά προσέχουν το χρώμα των γραμμάτων και κάνουν ό,τι μπορούν τελοσπάντων για να είναι ευδιάκριτα. Είναι όμως και κάποια που βάζουν κάτι μωβ και κατι καφετια σε μαυρο φοντο. Και δεν νομιζω να θελουν, να σκοπεύουν, να επιθυμούν διακαως, να μην μπορει κανενας να διαβαζει ολες τις αναρτησεις τους! Καλα μια (λέμε τώρα) αλλα όλες;! Κάντο κρυφό το μπλογκ σου καλε μου ανθρωπε και μη μας παιδευεις! Φυσικά υπάρχουν και μπλογκ που το θεμα τους ειναι τέτοιο που ταιριαζει το μαυρο χρώμα. Όπως π.χ. το Έγκλημα και Τιμωρία

Έφυγα φυσικά λίγο από το θέμα που ήταν οι ακόλουθοι.. Τι ρόλο βαράνε άραγε; Είναι περίεργη φάση;… Ευτυχώς (;) που εδώ δεν τους έχουμε.. Γράφω μπλογκ για το γούστο μου και αν το διαβαζει και καποιος καλώς. Νομίζω άμα είχε και αναγνώστες «γνωστούς» που έμπαιναν και έγραφαν σχόλια συχνά θα με άγχωνε, να γράφω συχνά, να γράφω καλά, να ενδιαφέρουν όσα γράφω.. Ξέρω γω. Τελοσπάντων. Μπορεί και να υπερβάλω.