Αρχεία Ιστολογίου

Καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές!

Ήρθε ο καιρός να πάμε διακοπές και θα’ναι οι τελευταίες στο εξωτερικό για αρκετό καιρό, γι’αυτό ελπίζω κι εύχομαι να τις ευχαριστηθούμε όσο γίνεται. Ρώτησα φυσικά το γυναικολόγο πριν κλείσουμε το ταξίδι και μου είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να πάω. Βοηθά που’ναι και σε χώρα κοντινή κι έτσι δε θα έχουμε μακρύ ταξίδι με το αεροπλάνο. Όπως και να’χει αγχώνομαι λίγο με το ταξίδι, αλλά πιστεύω όλα θα πάνε καλά και το φασολάκι θα πάει το πρώτο του ταξίδι στη μήτρα. Θα γίνει ταξιδιάρικο αυτό το παιδάκι μου φαίνεται 😉

Καλοκαίριιιιιιιιιιιι

Σήμερα πήγα να βάλω την άδεια μου για το καλοκαίρι πράγμα που σημαίνει μόνο ένα πράγμα: αναμονή για τις πολυπόθητες διακοπές! 🙂
Αν και φέτος δεν είμαστε τόσο οργανωμένοι όσο πέρυσι που τέτοια εποχή τα’χαμε βρει όλα, τα ‘χαμε πληρώσει και δεν έμεναν εκρεμμότητες.

Θάλασσα άγρια κι αγαπημένη


Read the rest of this entry

Άλλο ένα καλοκαίρι…

… κοντεύει να τελειώσει. Η ζέστη κι υγρασία δεν με πειράζει καθόλου που θα μας αφήσουν. Με πειράζει όμως που οι μέρες θα μικράνουν. Μ’ αρέσουν οι μεγάλες μέρες κι οι μικρές ζεστές νύχτες.

Το φθινόπωρο μ’ αρέσει από τότε που τέλειωσα το σχολείο, αλλά με πιάνει μια ψιλο-κατάθλιψη όταν αλλάζει η ώρα και κοντεύει ο χειμώνας γιατί δε μ’ αρέσει με τίποτα το κρύο. Δε γίνεται να ‘χουμε ολόχρονα τις θερμοκρασίες του φθινοπώρου και της άνοιξης;

Φέτος κάναμε διακοπές δίπλα στη θάλασσα και γέμισε το μάτι μου με το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας. Το καλύτερο μου είναι να βλέπω γύρω μου το καταγάλανο του ουρανού να συναντά στη γραμμή του ορίζοντα το καταγάλανο της θάλασσας. Με ηρεμεί αφάνταστα. Που καλύτερα να δεις όλο αυτό παρά πάνω σ’ ένα καράβι με προορισμό ένα μικρό νησάκι; Κι οι γλάροι συντροφιά στο ταξίδι πάνω απ’ το κατάρτι όλη τη διαδρομή… Λατρεμένα πουλιά.

Aυγουστός

Δεν υπάρχει πιο καλοκαιρινό κι αγαπημένο τραγούδι απ’ αυτό. Όποτε τ’ακούσω με αρπάζει και με ταρακουνά.

Αφιερωμένο στον μήνα που έρχεται και τον περιμένω πως και πως, να φέρει γαλήνη, ηρεμία, διακοπές.

Μα γιατί το τραγούδι να ‘ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ’ την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με ‘πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το ‘χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Καλοκαιρινές διακοπές… για πάντααα!

Όχι μη ζηλεύετε ακόμα δεν έφυγα για διακοπές. Είπα απλά να βάλω αυτό τον όμορφο στίχο απ’το τραγουδάκι του Καρβέλα μπας και νιώσω ότι πλησιάζουν οι διακοπούλες. Ότι πλησιάζει η ανεμελιά, η ξεκούραση, το γαλάζιο της θάλασσας μέχρι εκεί που βλέπει το μάτι, ο παφλασμός των κυμάτων, η ιαχή των γλάρων, τα χαμόγελα και τα ξεφωνιτά των παιδιών, τα παγωτά, η γλυκιά βαρεμάρα.

Πόσο θα’θελα να κάθομαι τώρα σε μια απλώστρα μπροστά στο κύμα, να πίνω ένα παγωμένο ποτάκι και να αδειάζω το μυαλό μου. Όταν ζεσταίνομαι να βουτώ στο καταγάλανο κύμα και μετά να γυρνώ ηλιοκαμένη, με την αλμύρα της θάλασσας στο σώμα και να κάθομαι αναπαυτικά κάτω απ’τη ψάθινη ομπρέλα να ξανακοιτώ νωχελικά το πέλαγο.

Δεν είναι τρομερό πόσο ωραία μυρίζει το σώμα μετά το μπάνιο στη θάλασσα;! Τόσο πολύ μ’αρέσει που σχεδόν μελαγχολώ που πρέπει να ξεπλύνω την αλμύρα όταν γυρίσω σπίτι 🙂

Τη λατρεύω τη θάλασσα. Όσο και να την κοιτώ δεν τη χορταίνω. Όσες φωτογραφίες και να βγάλω το μάτι μου δεν ικανοποιείται να κοιτά αυτό το φωτεινό, καταπληκτικό γαλανό χρώμα, που μόνο εδώ είναι τόσο έντονο, τόσο όμορφο και τόσο προσιτό.

Κρυφές διακοπές..

Όπως θα έχετε προσέξει δεν έχω κάνει ποστ για τις καλοκαιρινές διακοπές. Οι λόγοι είναι ότι: Read the rest of this entry

Back!!!

Welcome back to meeeeeeeeeeeee!!

Είμαι εδώ! Γύρισα από τις διακοπούλες! Δριμύτερη θέλω να πιστεύω. Λίγο θλιμμένη που «ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο» αλλά έτσι είναι η ζωή. Όλα όσα αρχίζουν τελειώνουν και γι’ αυτό έχουν και αξία μάλλον.

Πως περάσατε καλέ; Γυρίσατε; Ή ακόμα σας χαίρονται οι παραλίες και οι αμμουδιές; Για πείτε για πείτε!