Αρχεία Ιστολογίου

Aυγουστός

Δεν υπάρχει πιο καλοκαιρινό κι αγαπημένο τραγούδι απ’ αυτό. Όποτε τ’ακούσω με αρπάζει και με ταρακουνά.

Αφιερωμένο στον μήνα που έρχεται και τον περιμένω πως και πως, να φέρει γαλήνη, ηρεμία, διακοπές.

Μα γιατί το τραγούδι να ‘ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ’ την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με ‘πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το ‘χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σαν αστραπή

Είναι μια ζεστή κι υγρή Κυριακή σήμερα. Για πρώτη φορά άκουσα το τραγούδι των τζιτζικιων φέτος και συνειδητοποίησα ότι εδώ είναι το καλοκαίρι. Μέχρι τώρα με τον αλλοπρόσαλο καιρό που είχαμε δεν το’χα καταλάβει ουσιαστικά.


Read the rest of this entry

Το σεξ-οκομείο;

H αλλαγή στη δουλειά έγινε και το κλίμα στο νέο χώρο φαίνεται πολύ καλό. Θετικές οι πρώτες εντυπώσεις. Τώρα δουλεύω σε νοσοκομείο και μου φαίνεται περίεργο. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ αφού εκεί που είναι ο χώρος εργασίας μου πέρασα πολλές ώρες αγωνίας και πόνο στο παρελθόν. Όχι δικού μου πόνου αλλά αγαπημένων μου ατόμων. Προσπαθώ να το δω θετικά αλλά νιώθω, πιστεύω ότι όπως οι άνθρωποι έτσι και οι χώροι κουβαλούν πόνο μέσα τους. Πόσο πόνο να’χει ένα κτίριο νοσοκομείου…

Ευτυχώς δεν έχω να κάνω με ασθενείς γιατί γιατρός ή νοσοκόμος δεν είμαι. Γενικά δεν μπορώ τα αίματα, τις εγχειρίσεις και τα διάφορα. Αφού όποτε βλέπω καμία ιατρική σειρά την ώρα που δείχνει το παραμικρό κλείνω τα μάτια σαν παιδάκι και ρωτώ τον άντρα μου αν τέλειωσε για να τ’ ανοίξω. Κάνω εγώ για γιατρός; Με τίποτα. Αν περίμενε από μένα η ανθρωπότητα για να γιατρευτεί θα’χαμε όλοι πεθάνει απ’τις αρρώστιες 😆

Πάντως μου κανε κάποια εντύπωση πως οι απλοί γιατροί είναι οι πιο προσιτοί ενώ οι γιατροί-διευθυντές σε μεγάλο ποσοστό είναι κάπως ψηλομύτηδες. Τουλάχιστον μου φάνηκε ότι κοιτούν αφ’ υψηλού. Α και τσακώνονται όλοι μεταξύ τους για ψίλου πήδημα! Έλεγε και μια συνάδελφος σήμερα ότι κάνουν σαν μικρά παιδιά και νομίζω έχει δικιο.

Να μου πεις γιατροί είναι δεν είναι θεοί. Λογικό είναι να’χουν τις έχθρες και τις αντιπαλότητες τους. Σίγουρα. Απλά δεν το’χα ξαναζήσει. Αλλιώς είναι να το ζεις κι αλλιώς να το ακούς ή να το παρακολουθείς στο χαζοκούτι.

Σήμερα βγήκε κι αυτή η είδηση ότι γυρίστηκε τσόντα σε αγγλικό νοσοκομείο.. υπάρχει κι αυτή η φήμη ότι οι γιατροί κάνουν χαριτωμενιές με τις νοσοκόμες… Δεν ξέρω αν ισχύει κάτι απ’ όλα αυτά που ακούγονται. Δεν πάει και πολύς καιρός άλλωστε που ακούστηκε ότι νοσοκόμα βίασε ηλικιωμένο ασθενή. Φυσικά αυτό μπορεί να είναι ράδιο αρβύλα. Αλλά και το ένα τρίτο να ισχύει απ΄όσα ακούγονται.. είναι πολύ σεξ σε χώρο για ασθενείς! Εσείς τι νομίζετε;

ΥΓ. ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως ξεκίνησα να γράψω για τη νέα δουλειά και μου βγήκε αυτό το έκτρωμα για σεξ σε νοσοκομεία κτλ! 😆 😆 😆 😆

Ντοναλτ Ντακ ολέ!

Από μικρή λάτρευω τον Ντόναλτ Ντακ. Από όλους τους ήρωες του Ντίσνευ αυτός που άρεσε πάντα. Που όλα του πάνε στραβά, που τον βασανίζει ο θείος Σκούρτζ αλλά αυτός εκεί στην τεμπελιά, την ανεμελιά και τις σκευωρίες του, που πάντα γίνονται μπουμεραγκ και τον κτυπούν στα μούτρα.

Πόσα γέλια δεν έκανα να τον παρακολουθώ να τρέχει, να προσπαθεί να ξεγελάσει το θείο Σκουρτζ, να βάλει σε τάξη τα άτακτα και πανέξυπνα ανιψάκια του Χιουι, Ντιούι και Λιούι και να γλυτώσει απ’τη μουρμούρα της Νταίζης 🙂

Read the rest of this entry

Καλοκαιρινές διακοπές… για πάντααα!

Όχι μη ζηλεύετε ακόμα δεν έφυγα για διακοπές. Είπα απλά να βάλω αυτό τον όμορφο στίχο απ’το τραγουδάκι του Καρβέλα μπας και νιώσω ότι πλησιάζουν οι διακοπούλες. Ότι πλησιάζει η ανεμελιά, η ξεκούραση, το γαλάζιο της θάλασσας μέχρι εκεί που βλέπει το μάτι, ο παφλασμός των κυμάτων, η ιαχή των γλάρων, τα χαμόγελα και τα ξεφωνιτά των παιδιών, τα παγωτά, η γλυκιά βαρεμάρα.

Πόσο θα’θελα να κάθομαι τώρα σε μια απλώστρα μπροστά στο κύμα, να πίνω ένα παγωμένο ποτάκι και να αδειάζω το μυαλό μου. Όταν ζεσταίνομαι να βουτώ στο καταγάλανο κύμα και μετά να γυρνώ ηλιοκαμένη, με την αλμύρα της θάλασσας στο σώμα και να κάθομαι αναπαυτικά κάτω απ’τη ψάθινη ομπρέλα να ξανακοιτώ νωχελικά το πέλαγο.

Δεν είναι τρομερό πόσο ωραία μυρίζει το σώμα μετά το μπάνιο στη θάλασσα;! Τόσο πολύ μ’αρέσει που σχεδόν μελαγχολώ που πρέπει να ξεπλύνω την αλμύρα όταν γυρίσω σπίτι 🙂

Τη λατρεύω τη θάλασσα. Όσο και να την κοιτώ δεν τη χορταίνω. Όσες φωτογραφίες και να βγάλω το μάτι μου δεν ικανοποιείται να κοιτά αυτό το φωτεινό, καταπληκτικό γαλανό χρώμα, που μόνο εδώ είναι τόσο έντονο, τόσο όμορφο και τόσο προσιτό.

Back!!!

Welcome back to meeeeeeeeeeeee!!

Είμαι εδώ! Γύρισα από τις διακοπούλες! Δριμύτερη θέλω να πιστεύω. Λίγο θλιμμένη που «ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο» αλλά έτσι είναι η ζωή. Όλα όσα αρχίζουν τελειώνουν και γι’ αυτό έχουν και αξία μάλλον.

Πως περάσατε καλέ; Γυρίσατε; Ή ακόμα σας χαίρονται οι παραλίες και οι αμμουδιές; Για πείτε για πείτε!

Καλές διακοπές!

Καλές διακοπές σε όλους!

beautiful beach

Κανονικά τώρα θα’πρεπε να ετοιμάζω βαλίτσα κι εγώ κάθομαι εδώ και γράφω ανάρτηση! Πήραμε το σκυλάκι μας σε ξενοδοχείο πριν λίγο και αισθάνομαι λιγάκι λυπημένη, γιατί δεν του αρέσει εκεί.. Ελπίζω να μην είναι πολύ λυπημένος και να να’ναι καλά όταν τον πάρουμε πίσω. Μου φαίνεται ότι κάθε φορά που πάμε διακοπές ξεκινούνε με λύπη γιατί πάμε τον γλύκα στο ξενοδοχείο σκυλιών.
Θα μου περάσει η μελαγχολία αύριο και θα’μαι καλύτερα σίγουρα. Τόσο καιρό τις περίμενα αυτές τις διακοπές!

Επιστρέφω στις 25 Αυγούστου!

Καλά να περάσουμε!!