Αρχεία Ιστολογίου

ατσιουυυυυυυυυυυυυυ!

Έχω τουλάχιστον 2 χρόνια να κρυολογήσω και τώρα με την εγκυμοσύνη πρόσεχα πολύ η καψερή… Μέχρι που πήγα τη Δευτέρα να κάνω αναλύσεις. Στο εργαστήριο αυτή που με εξυπηρέτησε μου φάνηκε κάπως κρυωμένη η φωνή της μόνο, δεν είχε άλλα συμπτώματα. Όταν πήγα να πληρώσω το’χα ξεχάσει εντελώς δυστυχώς και δεν πρόσεξα να βάλω απολυμαντικό χεριών που έχω πάντα μαζί μου.

Aποτέλεσμα; Μέχρι το μεσημέρι της Δευτέρας άρχισε το κάψιμο στο λαιμό. Επειδή είχα κοιμηθεί λιγάκι και το στόμα μου ήταν ανοιχτό είχα μια μικρή ελπίδα μπας και ο λόγος ήταν αυτός.. Αμ δε! Μέχρι το βράδυ έκαιγε όλος ο λαιμός. Την επόμενη άρχισε η καταρροή, το μπούκωμα, και το χειρότερο ο βήχας. Δε θέλω με τίποτα να βήχω για να μην επηρεάζω το μωρό που με ακούει, αλλά το καταπιέζω όσο μπορώ. Δεν τα καταφέρνω συνέχεια… Άσε που’χω και φλέγματα 😦

Read the rest of this entry

Advertisements

Είναι να μην μπλέξεις

..γιατί άμα φτάσεις και μπλέξεις με μ@λ@κες πάει την έβαψες.

Read the rest of this entry

Ωχ!

Περυσι τέτοιο καιρό με είχε πιάσει μια φοβερή ανυπομονησία. Φέτος πάλι τα ίδια. Ανυπομονώ, δεν μπορώ να κάτσω ήσυχη, θέλω κάτι να αλλάξει και δεν έχω υπομονή καθόλου.

Αυτό προφανώς δείχνει πως έμεινα στάσιμη ανεξαρτήτως των όποιων αλλαγών έγιναν, κι έγιναν κάποιες. Όμως δε με πήγαν μπροστά, ίσα-ίσα οι παλιές αλλαγές αν έκαναν κάτι είναι να με αποτελματώσουν τελείως.

Έτσι η ανυπομονησία με άρπαξε για τα καλά και δεν ήρθε καν καλά-καλά η άνοιξη. Ημερολογιακά φτάνει όπου να’ναι αλλά μάλλον την νιώθω στο πετσί μου πολύ νωρίτερα.

Θέλω οι νέα αλλαγή που προσπαθώ να πετύχω να’ναι ένα βήμα έξω απ’το τέλμα κι όχι ένα νέο βήμα εισχώρησης.

Το ιδανικό θα’ταν να έβρισκα κάτι που θα αγαπούσα να κάνω.. Το ιδανικό όμως που’ντο; Υπάρχει; Ή κρέμεται μπροστά μου σαν καροτάκι για να μην επαναπαύομαι για να τρέχω αέναα ξοπίσω του χωρίς τελειωμό;

Read the rest of this entry

Ολική αλλαγή

Xάθηκα ολίγον τι, το ξέρω αλλά δεν είχα κάτι να γράψω. Δε λένε no news it’s good news? Κάπως έτσι.

Read the rest of this entry

Ραβδάκι μαγικό;

Τελικά όσο πιο λίγη σχέση έχω να κάνω με γιατρούς στο νοσοκομείο τόσο το καλύτερο. Φυσικά είναι αδύνατο να τους αποφεύγω (γιατί αν μπορούσα θα το έκανα!), αλλά όσο πιο λίγο τους βλέπω σε μια μέρα τόσο πιο καλά πάει η μέρα. Και δουλεύει κι αντιστρόφως ανάλογα, όσο πιο πολύ τους βλέπω τόσο πιο στραβά πάει.

Read the rest of this entry

Μαγειρέματα; Γιατί όχι;!

Γίνεται πολλή κουβέντα για τα παιχνίδια μαγειρικής στην τηλεόραση κι όλοι τα σκυλοβρίζουν. Ειδικά οι ηθοποιοί μένονται γιατί έχασαν τη δουλειά τους. Οι άλλοι οι «κουλτουρέ» και καλά, φωνάσκουν γιατί δήθεν πέφτει το επίπεδο μας όταν τα παρακολουθούμε .

Αυτό που όλοι αυτοί δεν καταλαβαίνουν είναι ότι τα παιχνιδια μαγειρικής προσφέρουν μια αθώα, διασκεδαστική και ευχάριστη νότα. Δε σε βάζουν να προβληματιστείς, να στεναχωρηθείς ή να γελάσεις. Δεν αναγκάζεσαι να παρακολουθείς ως επί τω πλείστω ατάλαντους κι ατάλαντες να βαυκαλίζονται μέσα στο χαζοκούτι. Γιατί εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων οι πιο πολλοί ηθοποιοί παίζουν στην τηλεόραση για τα λεφτά. Άλλωστε το λένε με καμάρι σε κάθε ευκαιρία πως «Εγώ χρυσή μου αγαπώ το θέατρο» με άλλα λόγια χέστηκα (με τα συγχωρήσεως) για το σήριαλ που παίζω. Τώρα λοιπόν που κοπήκαν οι αηδίες τους τι φωνάζουν;

Αυτοί που άξιζαν κι αυτοί που δεν θεωρούν υποτιμητικό να παίζουν στην τηλεόραση διαπρέπουν και φέτος και τα πάνε μια χαρά. Δες τρανό παράδειγμα «Το Νησί». Οι υπόλοιποι που έπαιζαν σε χαζοσειρές για να γεμίζουν τον τηλεοπτικό χρόνο απλά αντικαταστάθηκαν απ’τις ξένες τηλενουβέλες που είναι πιο φτηνές και στο ίδιο επίπεδο. Αυτός που θέλει χαζό πρόγραμμα ευχαριστιέται και μ’αυτές δεν χρειάζεται το εγχώριο «σοου-μπιζ» για να αποβλακωθεί.

Όσο για τους «κουλτουρέ» ένα έχω να πω: αν έχει κάποιος επίπεδο δεν φαίνεται από το τι παρακολουθεί, αλλά απ’τις πράξεις του. Όλοι όσοι έχουν επίπεδο δεν επηρεάζονται. Οι υπόλοιποι απλά δεν έχουν ή δεν τους νοιάζει.

Με άλλα λόγια ας αφήσουν όλοι αυτοί τα παιχνίδια μαγειρικής κι ας κοιτάξουν τον εαυτό τους και το τι έχουν αυτοί να προσφέρουν.

Ειδικά οι ηθοποιοί ας συνειδητοποιήσουν ότι δεν γίνεται σε τέτοιες εποχές να πηγαίνουν καλά 100 θέατρα με 150 παραστάσεις (γιατί αρκετά είχαν 2-3 σκηνές) και με ακριβότατα εισητήρια. Αυτοί που ακολουθούν τους καιρούς επιβιωνουν και στα δύσκολα. Τους άλλους απλά τους πέρνει το ρέμα. Και στο κάτω κάτω της γραφής μειώνεται η σαβούρα απ’το θεατρικό γίγνεσθαι – γιατί υπήρχε αρκετή. Κανένας δεν μπορεί να πει ότι κάθε θεατρική παράσταση που υπήρχε ποιούσε ήθος γιατί αυτό απλά δεν ισχύει.

Αφήστε μας λοιπόν να παρακολουθούμε τα μαγειρέματα και να γουστάρουμε. Κι αν είστε μάγκες ετοιμάστε κάτι ποιότητας και προσφέρετε το στο κοινό σε καλή τιμή. Να’στε σίγουροι ότι αν τα καταφέρετε να συνδυάσετε αυτά τα δύο η επιτυχία θα ακολουθήσει κατά πόδας.

Ο γιατρό$

Είχα κάποιο γυναικολογικό πρόβλημα τον τελευταίο καιρό και επειδή πονούσα αρκετά και δεν μπορούσα να περιμένω λίστες αναμονής και τα σχετικά αποφάσισα να πάω σε ιδιώτη. Έκλεισα λοιπόν χθες πρωί ραντεβού για το απόγευμα και πήγα μόλις τέλειωσα απ’τη δουλειά.

Το γεγονός ότι βρήκα ραντεβού την ίδια μέρα που τηλεφώνησα και το ότι η αίθουσα αναμονής ήταν εντελώς άδεια έπρεπε να με προϊδεάσει για τη συνέχεια, αλλά με το άγχος και την έννοια που’χα δεν έδωσα σημασία.

Read the rest of this entry