Αρχεία Ιστολογίου

Όνειρα… εφιαλτικά

Το πρωί σήμερα είδα ένα εφιαλτικό όνειρο. Και το ονομάζω έτσι γιατί ξεκίνησε μια χαρά σαν όνειρο αλλά βγήκε εφιάλτης στην πορεία αλλά το παράδοξο ήταν ότι το συναίσθημα ακόμα κι όταν γινόντουσαν άσχημα πράγματα ήταν θετικό.


Read the rest of this entry

Θα φύγω..

.. οχι με τους φίλους μου για Κάιρο ταξίδι αναψυχής να σε ξεχάσω που τραγούδαγε παλιά η Κωνσταντίνα.

… αλλά μάλλον θα φύγω απ’το νοσοκομείο σύντομα! Μακάρι!

Όλοι μου λένε ν’αντέξω και πως συνηθίζεται ο πόνος ο καθημερινός που συναντάς σε όλους γύρω.

Εγώ όμως δε θέλω να συνηθίσω. Δεν μπορώ και ΔΕ ΘΕΛΩ!

υγ. μάλλον το όνειρο με το λεωφορείο ήταν πιο σημαδιακό παρά αυτό με την πόρτα που το πιο πιθανό βγήκε απ’τον φόβο…;

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Έρχονται 2 τριήμερα! ΟΛΕ!

Ωχ!

Περυσι τέτοιο καιρό με είχε πιάσει μια φοβερή ανυπομονησία. Φέτος πάλι τα ίδια. Ανυπομονώ, δεν μπορώ να κάτσω ήσυχη, θέλω κάτι να αλλάξει και δεν έχω υπομονή καθόλου.

Αυτό προφανώς δείχνει πως έμεινα στάσιμη ανεξαρτήτως των όποιων αλλαγών έγιναν, κι έγιναν κάποιες. Όμως δε με πήγαν μπροστά, ίσα-ίσα οι παλιές αλλαγές αν έκαναν κάτι είναι να με αποτελματώσουν τελείως.

Έτσι η ανυπομονησία με άρπαξε για τα καλά και δεν ήρθε καν καλά-καλά η άνοιξη. Ημερολογιακά φτάνει όπου να’ναι αλλά μάλλον την νιώθω στο πετσί μου πολύ νωρίτερα.

Θέλω οι νέα αλλαγή που προσπαθώ να πετύχω να’ναι ένα βήμα έξω απ’το τέλμα κι όχι ένα νέο βήμα εισχώρησης.

Το ιδανικό θα’ταν να έβρισκα κάτι που θα αγαπούσα να κάνω.. Το ιδανικό όμως που’ντο; Υπάρχει; Ή κρέμεται μπροστά μου σαν καροτάκι για να μην επαναπαύομαι για να τρέχω αέναα ξοπίσω του χωρίς τελειωμό;

Read the rest of this entry

Όνειρα σημάδια

Τελευταία βλέπω όνειρα με λεωφορεία. Μπαίνω σε λεωφορεία και πρέπει να κατεβώ πολύ νωρίτερα απ’ότι πρέπει για να φτάσω στον προορισμό μου. Μπαίνω και κατεβαίνω μετά από μια στάση.

Read the rest of this entry