Καλή Χρονιά!

Χάθηκα λιγουλάκι το ξέρω, αλλά δεν έχω πια καμιά όρεξη να κάθομαι μπρος απ’τον υπολογιστή διπλωμένη. Δεν βολεύομαι που δε βολεύομαι το βράδυ και ως εκ τούτου δεν κοιμάμαι παρά για 2 ώρες συνεχόμενες – δεν έχω όρεξη να πιέζομαι και τη μέρα. Ο ύπνος με νεογέννητο δεν ξέρω πως θα είναι αλλά αυτή τη στιγμή είναι βάσανο, ξυπνώ τόσες πολλές φορές κάθε βράδυ που ουσιαστικά κοιμάμαι σαν τις γάτες και νιώθω αφάνταστη χαρά στο πρώτο χάραμα γιατί μπορώ επιτέλους να εγκαταλείψω το χώρο των νυχτερινών μαχών και να σηκωθώ. Κι είμαι άτομο που λατρεύει κανονικά τον ύπνο..!

Ποδαράκια και χεράκια

Σήμερα ξύπνησα γελώντας γιατί η μικρούλα μου είχε γυρίσει με τέτοιο τρόπο στην κοιλιά μου που το ποδαράκι ή το χεράκι της προεξύχε στον ομφαλό μου. Το έπιασα κι εγώ και το ζούληξα παιχνιδιάρικα κι αμέσως με κλώτσησε

Εμ τι, σου λέει ‘άσε ρε μάνα το πόδι που είναι μακρύ και δε χωρά στην κοιλιά σου, άσε να δω που θα το βολέψω’

Θηλασμός

Ακούμε με τη μικρή παιδικά τραγουδάκια παλιά και νέα

Χθες που τα βρήκα στο youtube είχε ενθουσιαστεί και κλωτσούσε όλο χαρά. Μου φαίνεται πολύ ωραίο που ήδη επικοινωνούμε με τόσους τρόπους. Ένα βράδυ είχα ξαπλώσει και όπως συνηθίζω αγκάλιασα την κοιλιά μου χαμηλά εκεί που’ναι το κεφαλάκι της και κινήθηκε με τέτοιο τρόπο που ένιωσα λες κι έπιασα το ποδαράκι της!!

Οποτε βάλει το χέρι του ο άντρας μου να την αισθανθεί σταματά να κινείτα… ή δεν έχει την υπομονή να την περιμένει να ξανακλωτσήσει. Είναι πάντως μέρες που δεν κάθεται ήσυχη καθόλου κι άλλες που είναι πιο ήσυχη.

Ο γιατρός μου απ’την προηγούμενη βδομάδα πήγε 15μερο ταξίδι και δεν το κρύβω ότι είμαι κάπως αγχωμένη μέχρι να γυρίσει.

ατσιουυυυυυυυυυυυυυ!

Έχω τουλάχιστον 2 χρόνια να κρυολογήσω και τώρα με την εγκυμοσύνη πρόσεχα πολύ η καψερή… Μέχρι που πήγα τη Δευτέρα να κάνω αναλύσεις. Στο εργαστήριο αυτή που με εξυπηρέτησε μου φάνηκε κάπως κρυωμένη η φωνή της μόνο, δεν είχε άλλα συμπτώματα. Όταν πήγα να πληρώσω το’χα ξεχάσει εντελώς δυστυχώς και δεν πρόσεξα να βάλω απολυμαντικό χεριών που έχω πάντα μαζί μου.

Aποτέλεσμα; Μέχρι το μεσημέρι της Δευτέρας άρχισε το κάψιμο στο λαιμό. Επειδή είχα κοιμηθεί λιγάκι και το στόμα μου ήταν ανοιχτό είχα μια μικρή ελπίδα μπας και ο λόγος ήταν αυτός.. Αμ δε! Μέχρι το βράδυ έκαιγε όλος ο λαιμός. Την επόμενη άρχισε η καταρροή, το μπούκωμα, και το χειρότερο ο βήχας. Δε θέλω με τίποτα να βήχω για να μην επηρεάζω το μωρό που με ακούει, αλλά το καταπιέζω όσο μπορώ. Δεν τα καταφέρνω συνέχεια… Άσε που’χω και φλέγματα

Δάκρυα και όνειρα

Αυτές τις μέρες πρόσεξα ότι έγινα ακόμα πιο ευσυγκίνητη απ’ότι ήμουν πριν.. κι ήμουν και πριν πολύ! Χθες έβλεπα μια ταινία, εξαιρετική και στο τέλος όχι απλά με έπιασαν τα ζουμιά, αλλά τα δάρκυα με λυγμούς και δεν μπορούσα να σταματήσω με τίποτα. Με είδε ο άντρας μου και τρόμαξε. Με ξέρει βέβαια ότι κλαίω με το παραμικρό αλλά, για μια ταινία τόσο δάκρυ..

Σήμερα πήγαμε εκκλησία το πρωί και δεν είχα νιώσει τη μικρή να κλωτσά καθόλου. Μου μπήκε στο μυαλό η ιδέα ότι κάτι της έκανα γιατί είχα ξαπλώσει μπρούμυτα (που είναι κανονικά η στάση που κοιμάμαι όταν δεν είμαι έγκυος) και ξύπνησα με πόνο στην κοιλιά. Έκλαιγα ασταμάτητα σχεδόν σε όλη τη λειτουργία. Ευτυχώς στο τέλος μου πέρασε και όταν ήρθαμε σπίτι με κλώτσησε αρκετές φορές το μωράκι κι ησυχάσα.

Το αποτέλεσμα μετρά

Βλέπω μια εκπομπή που δείχνει πως κάνουν εξωσωματική γονιμοποιήση και έχει ένα σωρό επιστημονικές τεχνικές, υγρά, ενέσεις κ.ο.κ. Όλα αυτά για να πετύχει ο άνθρωπος αυτό που η φύση κι ο Θεός εν τη σοφία του κατορθώνει. Ευτυχώς που υπάρχουν βέβαια αυτές οι τεχνικές και βοηθούν πολλά ζευγάρια που δεν μπορούν από μόνα τους να κάνουν παιδιά. Όμως όλα αυτά τα επιστημονικά που χρειάζονται σε κάνουν ακόμα πιο πολύ να συνειδητοποιείς τι θαύμα είναι να μείνεις έγκυος και να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί.

Ο γιατρός είπε ότι μετά από 1 χρόνο προσπάθεια που δεν έχει καταλήξει σε εγκυμοσύνη τα ζευγάρια πρέπει να ψάχνουν το θέμα και να πηγαίνουν για εξωσωματική. Με βάση τη δική μου εμπειρία προσπαθούσαμε δύο χρόνια και κάπου με όλα όσα είχαμε ακούσει και διαβάσει είχαμε κάπως πάψει να το πιστεύουμε ότι θα συμβεί από μόνο του.

Το θαύμα μου!

Το κοριτσάκι μου κλωτσάει πιο πολύ την ώρα που τρώω

Είναι λες και μου λέει “άντε ρε μάνα και πεινάσαμε”

Το μαγικό όμως έγινε χθες το απόγευμα που είχα ξαπλώσει να ξεκουραστώ λίγο και της τραγουδούσα και όταν σταματούσα κλωτσούσε λες και ήθελε ν’ακούσει κι άλλο! Δάκρυσα με δάκρυα ευτυχίας. Ποτέ δεν περίμενα ένα μικρό μωράκι που ακόμα δεν έχω γνωρίσει να μου προσφέρει τόση μα τόση χαρά και να το αγαπήσω τόσο μα τόσο πολύ. Να το ΄χει ο Θεός καλά κι η Παναγιά και να γεννηθεί με υγεία εύχομαι.

Είναι εντελώς μαγικό να’σαι έγκυος τελικά. Είναι ένα θαύμα κι ένα δώρο Θεού μοναδικό για μας τις γυναίκες που μπορούμε να φέρουμε μια νέα ζωή στην κόσμο. Ευχαριστώ!

Τώρα που μεγάλωσε το μωράκι κι η κοιλιά μου, δυσκολεύομαι πολύ στη δουλειά και κοντεύει νομίζω ο καιρός να σταματήσω, να καθίσω λίγο να ξεκουραστώ πριν τη μεγαλύτερη αλλαγή στη ζωή μου.